Glerhjarta

2006-09-08T20:18:00.000Z

Kæru gestir

Mér finnst kominn tími til að tilkynna að ég hyggst taka mér hlé frá bloggi. Eins og staðan er núna liggur andagift mín annarsstaða og færslurnar hafa verið harla fáar uppá síðkastið. En ég ætla ekki að orðlengja þetta frekar.

Kannski hefst bloggið aftur í innan skamms. Ég sé til.

2006-07-19T19:13:00.000Z

Skallapoppari

Fyrir þá sem skildu ekki síðustu færslu bendi ég myndina hér til hliðar. Hún lýsir núverandi ástandi mínu vel. Fólk hefur tekið upp á því að öskra, jii-a, verða orðlaust og hvaðeina þegar það sér mig. Svo mikil áhrif hef ég núna. Ég hef líka tekiði eftir að fólk þekkir mig ekki, enda bjuggust fáir við þessum gjörnaði af mér. Fyrst um sinn ætlaði ég engum að segja frá en eftir að nokkrir höfðu séð mig bárust fregnirnar sem eldur um sinu um allan bæ og ég heyrði af fólki sem ég þekki ekki einusinni sem vissi af þessu. Allir hafa þó tekið þessu vel eftir að sjokkið hefur liðið hjá nema einn fastagesturinn í Sundhöllinni. Hann hafði alltaf ávarpað mig sem fallegu konuna og er nú steinhættur því. Hann varð mjög vonsvikinn þegar ég tók fína hárið. Ég passa mig samt alltaf að vera með eyrnalokka í vinnunni svo gömlu konunum bregði ekki og heimti að drengurinn fari út. Það gerðist reyndar samt einu sinni, eyrnalokkar sjást ekkert alltaf að aftan.

Fólki fiinnst líka gaman að uppnefna mig. Hefur því þó tekist misvel upp en mörg góð nöfn hafa litið dagsins ljós. Lumi lesendur á góðu viðurnefni sem þeim finnst þeir verði að deila með mér, þá bíður kommentakerfið spennt. Þetta gæti jafnvel orðið góð keppni.

2006-07-13T15:51:00.000Z

það tók um það bil 15 mínútur þangað til að það var allt farið.

þetta var mjög athyglisvert kvöld.

ég þjáist ekki af sjúkdóm.

þetta er eitthvað það besta sem ég hef gert.

2006-06-02T09:21:00.000Z

Nýrnabaunir

Jæja, helgarbloggið mitt fæddist ekki en núna kemur nýtt fyrir þessa helgi. Það er margt að gerast þessa daga hjá mér. Ég er byrjuð að vinna á fullu og líkar vel. Sundhöllin er voðalega fín og róleg. Fyrsta skipti sem ég vinn vaktavinnu og mér finnst það frábært. Frídagar á virkum dögum eru algjör munaður.

Ég er frekar andlaus akkúrat núna, svona fyrir almennileg skrif.

Það sem mér líkar:

-grænmetismatur

-sumar"frí"

-Hróarskelda í þessum mánuði

-Arnar

-nýju ljótuljótu skórnir mínir

-Hjálpræðisherinn

-vinnan mín

-yoga

Það sem mér líkar ekki:

-hvað ég skulda mörgum peninga

-nýji borgarstjórinn

-að Arnar fari á miðvikudaginn

-herbergið mitt er dæmt til að vera í rusli

Af þessari einföldu könnun má sjá að á jafnlöngum tíma skrifaði ég meira í gleðidálkinn. Enda er gaman að vera ég núna. Takk.

2006-05-25T22:00:00.000Z

Hljómleikar

Komdu!

Ég vil benda á að Rökkurró er eina íslenska hljómsveitin svo þið eruð að fá mikið af alþjóðlegri tónlist fyrir peningana ykkar.

Ég blogga almennilega um helgina, mörður.

2006-05-08T16:06:00.000Z

Ástæðan fyrir því að ég er ekki að læra núna...

Patches er yndi

2006-05-03T19:04:00.000Z

Í kvöld...

...verð ég að vaka frameftir. Sekúndunni þegar klukkan er 01:02:03 þann 04.05.'06 MÁ bara ekki eyða í svefn! Hún er of kúl. Annars á ég eftir að sjá eftir þessu alla ævina..

Mogginn lýgur ekki

2006-04-28T21:44:00.000Z

Skinin*

Ég sit og er að glósa dönsku á föstudagskvöldi í fáránlega góðu skapi. Hverjum hefði dottið það í hug?

*Þessi fyrirsögn var tilraun mín til þess að beinþýða nafn hljómsveitarinnar The Shins sem ég er að hlusta á núna.

2006-04-22T11:06:00.000Z

Síðasta helgin fyrir hamskiptin

Ég ætla ekki að vera artý og hipp og kúl núna, heldur gera nokkra punkta hérna um Ísland í dag.
Ég er að drekka rótsterkt kaffi sem ég treysti á sem gott spark í rassinn fyrir plön dagsins
Í dag ætla ég nefnilega að aðallega að læra.
Með smá hléum jú.
Ég hef verið lærdómsheft síðustu daga.
Mér finnst miklu miklu léttara að læra hluti þar sem ég þarf bara að lesa
Um leið og ég þarf að skrifa þá nenni ég ekki að læra þá
Þessvegna læri ég aldrei í stærðfræði og latínu
Ég er að hlusta á ótrúlega fallegt lag sem heitir Desert með Emelie Simon
http://www.myspace.com/emiliesimonvegetal - tékk itt!
Ég fæ samt alltaf smá kjánahroll þegar ég hlusta á tónlist á frönsku því mér finnst ég ekkert skilja og geta ekki sagst vera að læra frönsku því ég kann svo lítið í henni
Ég ætla í jógaeitthvað klukkan hálf eitt
Í kvöld er ég að fara að spila á Bar 11 m/ ekkium og Cynics. Hot stuff!
Það segja allir að Egilssaga sé skemmtileg. Ég er að reyna að hugsa jákvætt og byrja
Ég þrái að vera með krullur
Ég setti í mig Bjarkar-snúða í gær
Ég var að fá miðann minn á Roskilde Festival!
Ég er með þurrustu varir í Skandinavíu. Þori ekki að fullyrða um stærra landsvæði
Rosalega er fljótlegt að skrifa svona punktafærslu
Alltaf þegar ég skrifa orðið "maður" og þá ekki í merkingu karlmanns þá stroka ég það út og umorða setninguna
Ég er að hugsa um að útheimta sumargjöfina mína í dag
Ég setti mér reglur á fimmtudagskvöldinu að ég mætti ekki vera lengur en 30 min í tölvunni og yrði að læra latínu í 1 klt á dag. Ég braut báðar í gær.
Heyrðu nú er ég að hlusta á Le vieil amant með sömu stelpu. Frábært.
Ég hef kynnst ótrúlega mikið af góðri tónlist á myspace
Það angrar mig samt hvað allir eru komnir með myspace. Ég veit ekki afhverju.
Ég hef verið mjög skrýtin í skapinu síðustu daga. Það er leiðinlegt.
En núna segi ég latínupartí!
Bæ

2006-04-18T22:19:00.000Z

Freknur

Ég fór alein í sund í dag. Það var voðalega notalegt og ég fékk fullt af freknum í framan. Það var ánægjulegt því að mig langaði svo mikið í freknur. Ég hef reyndar ekki fengið slíkt prýði síðan ég var lítið barn. En mig langaði bara svo mikið í freknur og ákvað því bara að ég skyldi fá þær. Og það eitt var nóg. Ég fíla þá aðferð og ætla að stunda þetta frekar í framtíðinni, það er að segja að langa ofur mikið og ákveða því einfaldlega að sömu hlutir eigi að gerast.

Talandi um lítið barn. Bibbi fann mynd heima hjá sér af okkur þegar við vorum lítil börn, kannski tæplega 2 ára. Við sumsé bjuggum bæði á sama stað í Ameríku og vorum því látin leika saman meðan mömmurnar og pabbarnir töluðu saman á íslensku. Á þessari umræddu mynd leit ég út eins og óttasleginn, sveitt kanína í rauðum flauelsgalla. Bibbi bara voða rólegur eitthvað við hliðiná mér. Mér fannst þetta voðalega fyndið því að ég hef líka séð mynd af mér frá svipuðum aldri þar sem ég er með frábæran svip. Sem getur bara ekki annað en minnt mann á hænu. Ég hef alltaf viljað kunna að framkalla þennan hænusvip síðan en hefur það aldrei tekist.

Spurning hvort ég farin núna að reyna við óttaslegnu kanínuna líka.

2006-04-13T19:55:00.000Z

Gæsalifur

Þegar ég var að keyra á útlandahraðbrautarparti Miklubrautar áðan, sönglandi með Death Cab for a Cutie glöð á brá, keyrði ég framhjá dáinni gæs (ég veit að það á að segja að dýr séu "dauð" en mér finnst það ljótt) . Ég fékk sting í hjartað. Ég hætti að söngla og greip fastar um stýrið.

Þarna var hún, gæsin sem ég hafði séð fyrr í dag og hafði sérstaklega tekið eftir því að þetta er ekki spennandi staður fyrir gæsir að hanga á. Þá hafði ég séð hana með annarri gæs. Gæsapar sem lá í grasinu sællegt á svip, þrátt fyrir yfirþyrmandi umferðarnið.

Mér var hugsað til hinnar gæsarinnar. Hvar sem hún væri nú hlyti hún að vera með sting í hjartanu, ennþá meiri en ég.

Ef hún henti sér þá ekki bara fyrir bíl um leið...

2006-04-10T18:08:00.000Z

100 dagurinn

Jú þið lásuð rétt, í dag er hundraðasti dagur ársins. Til hamingju! Í tilefni þess ætla ég að fara í átak. Ekki megrun né lærdómsátak heldur bloggátak! Hildur auka bloggtíðni já!

Ég fann í dag gamlar dagbækur og fór að lesa. Á tímabili var ég ótrúlega dugleg að skrifa í þær og á sama tímabili bloggaði ég oft í viku. Núna skrifa ég ekki lengur í dagbók og blogga ég á tíðni langt undir meðalaldri engisprettna. Og það er ekki kúl. Ég ætla nú að lofa ykkur að minnsta kosti þremur bloggum í viku sem eru þó stutt og hnitmiðuð. Vá, mér líður eins og í einhverri kosningarbaráttu hérna. En þetta er satt og þetta fáið þið. Í staðinn gefið þið mér komment eða lesið bara vel og vandlega. Próf úr bloggunum verða haldin mánaðarlega og sá sem svarar flestum spurningum rétt fær titilinn "Hildarspekúlant mánaðarins" og litla dós af pepsi max. Svo það er um að gera að fylgjast með.

Annars var dagurinn í dag algjör ónytjungadagur. Ég fékk ekki af mér að gera neitt nema að horfa á hálfa bíómynd, keyra með einn reikning og sitja lítinn fund. Og hósta ógeðslega mikið. Ég er ekki hissa ef innyflin mín finnast á víð og dreif um húsið.

Arnar Már er farinn til útlanda. Í tvær heilar vikur. Í rokkstjörnuleik. Hann er sumsé að túra Bretland með fleiri rokkhundum og spila úr sér lífið. Ég vona samt að hann eigi eftir smá lífsneista þegar hann kemur heim þótt mér þyki það ólíklegt eftir að hafa spilað svona 30 sinnum á þessum tíma. En ég kann samt eitthvað í skyndihjálp.

En já, verið á varðbergi, annað blogg áður en þið vitið að!

2006-04-01T20:41:00.000Z

Hands away

Á þessu ágætis laugardagskvöldi finn ég mér loksins tíma til þess að blogga bloggið sem ég ætlaði að gera fyrir viku. Því fyrir viku gerðist svo mikið.

Á föstudaginn 24.mars tók rökkurró þátt í Músíktilraunum. Það var aldeilis gaman. Ég varð samt svolítið stressuð þegar ég kom upp á svið og talaði ekki neitt. Ég var búin að ákveða að kynna lögin og vera skemmtileg en það gjörsamlega blokkeraðist og ég rétt náði að stama útúr mér þökkum eftir flutninginn. Annars gekk okkur mjög vel og vorum sátt með okkar. Sama dag voru kosningar og ég fékk talhólfsskilaboð á meðan ég var á Músíktilraunum frá Inspector, sem stóð uppá sviði á kosningavökunni og sagði mér að ég væri orðin Scriba. Og brjáluð fagnaðarlæti frá fullum sal af fólki. Það var mjög skemmtilegt. Reyndar var búið að leka úrslitunum í mig áður en ég hlustaði á skilaboðin. Engu að síður mjög ferskt.

Á laugardeginum spiluðu rökkurró svo á mjög skemmtilegum tónleikum á Kaffi Hljómalind sem ég prómóteraði í síðasta bloggi. Það var mjög gott andrúmsloft þarna inni og mér fannst þessir tónleikar æði. Það kom meiraðsegja mynd af okkur þaðan í Miðbæjarblaðið sem kom með Mogganum á föstudaginn. Tíhí. Annars mæli ég með því að allir tékki á Rivulets líka. Mjög indælir náungar og fín tónlist.

Þessi vika einkenndist af einhverskonar spennufalli og almennri leti sem var ekki mjög sniðugt því það var próf upp á næstum því hvern dag. Og útkoman úr þeim verður sennilega í samræmi við þetta.

Í gær var Morfís haldið í Háskólabíói. Viðureignin var mjög spennandi fyrirfram vegna rígsins sem hafði myndast milli MR og mh. Það kom bersýnilega í ljós að 10 olíutunnur og olíubornir hálfnaktir trymblar skiluðu sínu því MR vann sigur í mjög spennandi og jafnri viðureign. MH fengu þó ræðumann Íslands sem átti titilinn fyllilega skilið.

Og í gær voru líka úrslitin í Músíktilraunum sem ég fór þó ekki á vegna Morfíss. En ég verð að segja að ég varð mjög vonsvikin með úrslitin. Allavega sigursveitina. Að sjálfsögðu eru alltaf skiptar skoðanir um sigurhljómsveitina og ófáir skandalar hafa einkennt þessa keppni gegnum árin en í þetta skipti varð ég ótrúlega svekkt með valið. Það voru svo margar aðrar sem áttu meira skilið en þeir. Ég hef alltaf tamið mér það að gefa hlutunum séns og dæma ekki of harkalega en í þetta skiptið breytir það engu um álit mitt. Þessvegna vona ég bara að dómnefndin hafi séð eitthvað sem ég sá ekki og sigursveitin eigi eftir að sanna sig.

Akkúrat núna er ég samt að manna mig upp í að nenna á spennandi tónleika sem eru í kvöld. Mig langar frekar að gera ekkert. Slæmt, ég veit. Letin eitthvað að ná hámarki. Get ekki sagt að ég hafi gert neitt í allan dag. Jú, ég fór út að labba með hundinn áðan. Og fraus illilega.

Mér er ennþá kalt. Ég ætla að finna einhvern sem vill hita mér.

2006-03-14T15:10:00.000Z

Auglýsingar á útsölu

Ég er ódugleg að blogga og mér þykir það leitt því að það er ekki af ásettum vilja. Mér hefur áður þótt mikið að gera en þessi vika og næsta held ég að toppi allt. Og ég fílaða.

Í næstu viku hefst sumsé kosningavikan sem endar á föstudag með kosningu. Ég hef tekið þá ákvörðun að bjóða mig fram í Scribu, sem fyrir óMR-inga er sumsé ritari Skólafélagsins með meiru. Kosningarnar eru harðar í ár og undirbúningurinn er langt kominn. Á þriðjudaginn hyggst ég svo fara á tónleika bandarísku harðkjarnametalrokkeitthvað sveitarinnar Doomriders sem verða án efa geðveiki. Hljómsveit með slíku nafni og lögum eins og "Ride or Die" og "Black Thunder" getur ekki annað en haldið rosalega tónleika. Upphitunarhljómsveitirnar eru líka góðar. Ein með gegt sætum bassaleikara þússt. Þessa viku eru einnig Músíktilraunir haldnar, vonandi með pompi og prakti og mun Rökkurró stíga á svið Loftkastalans á föstudagskvöldinu 24.mars. Ég hvet alla til þess að láta sjá sig því að þá fá þeir um leið atkvæðisrétt og velja hvaða hljómsveit kemst áfram. Og þið vitið hve glöð ég yrði.... ég meina 700 kjeeddl fyrir glatt hjarta, meiraðsegja 5 glöð hjörtu! Og ykkar yrði það líka sko. Við gætum stofnað svona glaðra hjarta klúbb. Það væri örugglega mjög gaman að vera í svoleiðis klúbb. Þá værum við líka einsdæmi í heiminum. En þúst...þið vitið hvað ég meina, mætið bara!

Ekki nóg með þetta, sama kvöld er kosningavakan sem ég efast um að ég komist á en þetta kvöld getur því endað með tvöföldum sigri, tvöföldu tapi eða blendingi. Eða jafnvel geldingi.

Laugardaginn 25.mars heldur hinn bandaríski kall Nathan Amundson sem kallar sig Rivulets tónleika á Kaffi Hljómalind þar sem Rökkurró og My summer as a salvation soldier sjá um upphitun. Því er vert að líta þar inn og bera öll goðin augum. Það er líka svo sætt veggfóður á staðnum. Og allir tónlistarmennirnir gera ofurfallega tónlist.

ÓMÆGOD ÞESSI VIKA VERÐUR ÆÐI OG MEGA OG GEÐBILUÐ OG SJÚK SKO. Í ALVÖRU.

vá, mér líður eins og ég hafi selt sálu mín á alnetið

2006-03-06T17:39:00.000Z

jarðskjálfti

Ekki það að ég ætli að skrifa um jarðskjálfta, en það var samt einn þannig áðan. Og ég fann hann. Ég var samt ekki hrædd, enda hörkutól. Ég var í sólskinsskapi síðustu daga en nú þegar rigningin lét sjá sig varð ég ógurlega þreytt. Furðulegt sístem.

Ég er voðalega spennt þessa dagana. Það er á jákvæðan hátt. Enda margt spennandi framundan.

Mig langar í vinnu. Þeir sem vilja gefa mér slíka eru öðlingar.

Ég er að læra raddir á Radiohead lagi. Pjúra rokk.

Og nú ætla ég í sturtu. Sem er ekki jafn mikið rokk. En þúst, maður beygir sig undir hefðirnar.

2006-02-13T20:03:00.000Z

rökkurró

Það er óttalega mikið að gerast. Í dag var gullöld rokksins endurvakin þar sem það er þema árshátíðarinnar. Ég fékk pepsi max á opnuninni svo að ég var alveg sátt sko. Árshátíðin verður haldin með pompi og prakti á fimmtudaginn og norskt bítlakoverband mun leika fyrir dansi. Ég hreinlega get ekki beðið. Er eins og smástelpa, flissandi allan daginn. Eða svona temmilega.

Ég gerðist svo fræg að sjá Sylvíu Nótt, Homma og Nammi á laugardaginn og úr því varð líf mitt fullkomnað. Eða nei, ég þarf að heyra hvernig hljóð pöndur gera og helst kitla eina slíka. Og sigra heiminn líka en þá er það komið.

Júróvísjon hvað. Þar sem ég tel mig vita einkar mikið um þessa keppni og jafnvel flokkast undir júróvísjon njörð finnst mér það eina rétta í stöðunni að senda Sylvíu. Íslendingar hristu vel upp í Evrópu með Páli Óskari og stúlkum í leðurgöllum hér um árið (ég er að segja ykkur það- leður/latex búningar selja!) er tími til kominn að við endurtökum leikinn og björgum Júróvísjon frá dauða. Ég vona að meirihluti þjóðarinnar sé sammála.

En...rökkurró er sumsé official nafn ef þið væruð að velta því fyrir ykkur. Nafnið á hljómsveit sem á eftir að verða best. Sem ég tilheyri. Bíðið spennt. Ég er allavega spennt. Vúhú!

En nú ætla ég að hætta því að ég kann ekki að blogga langt lengur.

Hlustið á: Isobell Campbell og Mark Lanegan, það er að segja diskinn þeirra Ballad of Broken Seas. Aþþí ég segi það. Takk.

Þetta eru samt litlu bítlamýsnar. Svona í tilefni gullaldarinnar.

2006-02-01T19:11:00.000Z

Scatman

Það er svo fyndið hvað maður getur hugsað ótrúlega asnalega þegar maður er með hugann við eitthvað annað. Rétt áðan var ég að borða kvöldmat og þegar ég kom upp í herbergið mitt var síminn minn búinn að hringja. Ég var að hugsa eitthvað mun mikilvægra en var þó að velta því fyrir mér af hverju ég hafði ekki heyrt í símanum hringja. Síðan fattaði ég að það var bara útaf því að ljósið var slökkt í herberginu mínu. Svo kveikti ég ljósið til þess að ég gæti heyrt í símanum, labbaði út og fattaði hvað ég hafði verið að hugsa. Maður á sín góðu móment, já.

Síðustu dagar hafa verið brjálaðir. Bandbrjálaðir to the max. Núna á ég að vera að læra latínu en er alveg yfirgefin. Ha? Já, þetta átti eimmitt að vera uppgefin. Gosh ég á ekki að blogga núna, nei. Æ það er hvortsem er of mikið að segja til þess að byrja einhversstaðar.

2006-01-21T21:27:00.000Z

Stef

Síðustu dagar hafa liðið hjá skuggalega hratt. Margt að gerast og hæst ber að nefna hina stórskemmtilegu söngkeppni MR sem ég tók þátt í síðastliðinn fimmtudag. Ég, ásamt 4 bakkröddum/dönsurum, söng diskóslagarann "Knock on wood" með tilheyrandi tilþrifum. Atriðið bar nafnið "Leðurdrottningin og prinsessurnar" og segir það margt um það sem átti sér stað uppi á sviði. Dreki, sverð, borðar, latex og bleik hárkolla komu við sögu og er óhætt að segja að ég hafi verið nær óþekkjanleg þegar ég steig upp á svið. Myndir eða vídjó eru vel þegin. Það var ótrúlega gaman að taka þátt og kom það okkur mjög svo á óvart þegar við vorum tilkynnt í þriðja sætið þar sem við höfðum bara verið með upp á fleeeeheeeppeeeeð og bjuggumst ekki við neinu sæti. Mér fannst siguratriðið mjög flott enda magnað lag,"Space Oddity", þar á ferð og frábærlega flutt af sigurvegurunum. Svo tók við eitt skemmtilegasta ball þessa árs þar sem gusgus lék fyrir dansi, trylltum dansi, trylltum sveittum dansi, trylltum sveittum dansi með bleika hárkollu. Já.

Annars er það mikið þessa dagana: hljómsveit, markaðsnefnd Skólablaðs, ræðukeppni, leiksrá Herranætur og allmennt líf. En ég kvarta ekki.

Ég er samt löt þessa dagana, enda nota ég frítímann sem ég hef fyrir utan þetta oftar en ekki í hangs í hæsta gæðaflokki. Ég ætti samt að koma meiri lærdóm inn í þetta góða hangs. Þá væri það fullkomið hangs frá öllum hliðum. Eða þúst.

En núna nenni ég ekki meir. Bloggþörf mín er voða nett.

2006-01-06T18:54:00.000Z

Á þessari stundu...

..lít ég út eins og útigangsmaður í hippastíl með hvítu rusla yfirbragði.

EN ÞÚ?

2005-12-30T23:12:00.000Z

Songbird

Á þessari stundu eru um það bil einn og hálfur dagur eftir af ósjálfstæði mínu. Það er ekkert hægt að nýta sér það frekar. Og ekki eins og það skipti máli heldur. Ég held að það breytist ekkert við sjálfræði nema það að nú get ég ekki vælt í pabba og mömmu og sagt að þau eigi að endurgreiða mér sokka sem ég kaupi því að þeir séu nauðsynjavörur og þar sem þau eigi að halda mér uppi til 18 ára aldurs væri það ljótt af þeim að láta mig blasa sokkalausa við erfiðu lífi unglingsins.

Danmörk var mjög skemmtileg. Aldrei hef ég upplifað eins róleg jól og langt frá þeim hefðum sem hafa áður ríkt. Ég saknaði hefðanna ekki neitt. Enda er ég ekki mikið fyrir að hafa hlutina alltaf í sama farinu. Þvert á móti. Ég kaupi mér mat sem ég hef aldrei smakkað þótt hinn maturinn sem ég hef smakkað sé bestur í heimi bara til þess að athuga hvort þessi sé ekki kannski betri.

Ég smakkaði þurrkaðan hafragraut í flögum í Danmörku. Hann var ekki sem verstur. Ég keypti líka falleg föt í Danmörku. Og ég fór í tívolí án þess að fara í eitt einasta tæki, sjálfur tækjabrjálæðingurinn! Ég svaf í Danmörku. Ég hjólaði mikið, það var hressandi. Ég klessti á bíl á hjóli. Ég keypti líka geisladisk með Evu Cassidy sem ég er ástfangin af og er að hlusta á.

Ég lærði frábært orðtak í dag. "Já, hún Ásrún er algjör þraut í þarmi."

Þýðing: "Oh yes, Asrun is a total pain in the ass."

En þeim sem ég hef ekki boðið enn í afmælið mitt og telja sér misboðið, vinsamlegast hringið reiðir í mig og ég skal blíðka ykkur.

2005-12-18T00:55:00.000Z

Góss

Hugur minn hafði vart undan á prófatíðinni en núna þegar ég sest niður, á friðartímum er ég blönk.

Eirðarleysið hellist yfir þegar þú þarft ekki lengur að gera milljón hluti á mínútu. Þú reynir að fylla inní skarðið en þreytan lætur oft til sín taka svo úr verður voða lítið, úr girnilegum frítíma.

Ég fer af þessu landi eftir 4 daga. Það er tilhlökkunarefni þótt mér þyki leitt að missa af hinu og þessu. Ég hef aldrei verið erlendis yfir jól en mér finnst það kærkomin breyting. Ég fæ þó að fagna nýári og sjálfræði heima og verður án efa kátt á hjalla þá.

Plön fyrir næsta ár eru byrjuð að myndast í hausnum mínum og þau eru kræsileg. Ég ætla mér margt og mikið, miserfitt og misskemmtilegt. Ég blegh...ætla ekki meira að tala um það.

Ég var að taka jólamyndir af mér áðan þar sem ég var svo jólalega búin þegar ég var að fara á tónleika. Ég ætla að leyfa ykkur að sjá....

Tótallí artí án flass ójé

Ég3 og jólaséría og jólaföt

Herbergið mitt er ekki til þess að hrópa húrra fyrir. Ég vaknaði með eitthvað rautt á maganum og ég er viss um að það sé rykmaursbit. Ég held líka að kransaæðarnar mínar muni stífla af ryki en þær gætu jú líka stíflast af jólaöli + appelsíni því það fær að renna óbeislað niður þessa daga. Ég lifi í drepandi umhverfi.

Um daginn þá ætlaði ég að hringja og ég var slá inn gsmsíma númer annars hugar og þegar ég leit á símann blasti við mér "666". Þar sem leið mín lá út eftir 2 mínútur var ég viss um að bíll myndi keyra á mig. Eða kráka myndi stinga mig í hausinn. Eða ég myndi renna og detta og hálsbrotna. En það gerðist ekki. Og ég náði strætó. Ég er samt lítið hjátrúarfull. Einusinni var ég alltaf með naglalakk í prófum en ekki útaf því að mér gekk betur heldur því að þá gladdist ég alltaf þegar ég sá nögl. Las bók- sá bleika nögl, ahhhh. Svona er létt að gleðja mig stundum. En ég naglalakkaði mig reyndar ekkert fyrir þessi próf. Ég er kannski að eldast.

En ég er hætt búin farin og....

2005-12-11T17:56:00.000Z

Konfekt

Síðustu daga hef ég tekið upp á því að stunda stressköst. Þá iða ég og hugsa eins og fimm ára og það eina sem mér finnst laga það er að fara í tölvuna og borða súkkulaði. Það eru klárlega ekki bestu lausnir í heimi. Þær kenna mér allavega ekki námsefni fyrir próf....

Ég held að dauðdagi minn verði af latnesku kyni.

2005-12-06T21:01:00.000Z

Pantalon

Hrakfarauppfærsla: Í gær datt pakki af klósettpappír ofan á hausinn á mér og beyglaði gleraugun mín.

Afleiðingar: Nú sit ég með þá flugu í hausnum að ég kunni alla frönsku í heiminum. Allavega nóg til þess að læra ekki neitt.

En ég er að láta franskan tónlistarmann sjá um að veita mér innblástur núna. Vona að hann sé laus klukkan 9 á morgun.

2005-12-01T16:36:00.000Z

Brot

Í gegnum tíðina hef ég gert mikið af því að skrifa texta um hitt og þetta. Sem bara koma. Ég á það líka til að gleyma þeim jafn fljótt og þeir koma en ég reyni að skrifa alltaf niður. Það var mér þó til mikillar undrunar í gær þegar ég gróf upp gamalt hefti sem ég var búin að gleyma. Þar hafði ég krotað inn nokkra texta. Ég kannaðist við flesta, en einn þeirra man ég ekkert eftir að hafa skrifað. Mér finnst hann fallegur en það merkilegasta er að hann er nauðalíkur texta sem er í lagi sem hefur verið í uppáhaldi hjá mér uppá síðkastið. Svona ef honum væri hent yfir á ensku. En þetta lag heyrði ég fyrst í sumar en textinn er frá síðasta vetri.

Ég fékk svona "yfirnáttúrulega" tilfinningu.

Þetta er örugglega ekkert merkilegt. Þið hafið pottþétt öll lent í þessu þrisvar.

2005-11-25T20:14:00.000Z

Dagurinn á undan þessum

Næstu orð ætlið þið að hverfa nokkra klukkutíma aftur í tímann. Ímyndið ykkur að nú sér gærdagurinn.

Ég byrjaði daginn á ferskan hátt. Klukkan 6:41 sat ég í eldhúsinu, búin að velgja mér bananabrauð og hella appelsínusafa í glas. Ekki tókst það betur en svo að ég hellti örlitlum safa á borðið. Ég ætlaði að bæta um betur og seildist eftir tissjúbréfi. Í þann mund tókst mér að flækja náttbolinn minn í glasið og áður en ég vissi af var ég búin að hella öllu glasinu yfir mig...

...á svona sirka þennan stað

og á stólinn, borðið og gólfið. Ég bældi niður ósjálfrátt kvein því aðrir fjölskyldumeðlimir voru ekki vaknaðir. Þurkaði safann eins og ég gat og henti náttfötunum mínum í baðkarið.

Þetta vakti mig þó rækilega því eins og allir vita vekur fátt betur en að fá appelsínusafa inn að nærbuxum. Þetta var þó kostur að því leyti að ég var að fara í líffræðipróf í fyrsta tíma og var því afar hress á lífrænan hátt.

Þennan dag varð systir mín líka árinu eldri. Gott afrek hjá henni og ég stefni í sömu átt.

Þennan dag mörkuðust önnur falleg tímamót líka. Ég get núna sagst hafa átt mjög skemmtilegt hálft ár að baki, í tygjum við aðra manneskju.

Þessa manneskju.

Þetta hálfa ár hefur verið viðburðaríkara en mörg önnur hálf ár og með þeim skemmtilegari sem ég get munað eftir. Við ákváðum að fara á Hereford steikhús í tilefni dagsins og var það hin bragðbesta skemmtun. Við komumst af því hvað það er ótrúlega einfalt að vera fyndinn þegar maður er ölvaður dani í bissneskallaferð á Íslandi. Og við fengum súkkulaðiköku sem var sennilega besta súkkulaðikaka á hvern fersentimetra sem ég hef smakkað. Það er þessi stefna að reyna að hafa eftirrétti eins litla og dýra og hægt er en þó þess virði. Þetta var indælt kvöld.

Hoppum núna aftur inn í nútímann.

Verið góð, það er svo gaman. Ég ætla að fara og vera góð núna.

2005-11-19T00:04:00.000Z

Laugardagspartí

Það þykir voða inn að eiga afmæli þessa dagana. Að minnsta kosti eru allir að því. Og fólki þykir þá um leið voða gaman að halda partí. Ég hef svosem voða lítið á móti því. Nema það að þá þarf maður alltaf að vera að kaupa pakka. Það er gaman að gefa en ég þoli ekki hvað ég á litla peninga. Mínir eru smærri en venjulegir peningar. En þeir duga svosem.

Ég var að fá í hendurnar dýrgrip mikinn. Faðir minn kom heim frá Bretlandseyjum í nótt og hafði góða gripi í farteskinu. Þar á meðal var geisladiskur með Fiona Apple - Extraordinary Machine. Ég er búin að þrá hann lengi og nú fékk ég hann fallegan, með mynd af spínati. Eða kannski eru þetta baunir. Jú örugglega. Svo fékk ég líka tímarit. Góði pabbi.

Mér þótti afar fyndið að éta vínabrauð í morgun og hlusta á ömmu mína tjá sig um Sylvíu Nótt og Nylon. Henni fannst semsagt Sylvía Nótt ganga yfir strikið þegar hún sagðist vera á túr á Edduverðlaununum. Og afi sagði að hann hefði lesið að hún væri að fara að flytja til Páls Óskars. Ég reyndi að gefa þeim hintið að hún héti í alvöru bara Ágústa og að hún reyndi bara að gera það sem hneykslaði fólk en amma hélt áfram að tala um þetta strik. Sniðugt svona fólk.

Svo hvatti amma mig til að fara á Nylon tónleika "því þær eru svo huggulegar og koma vel fyrir". Ég sagðist ætla að hugsa málið.

Annars fór ég á skemmtilega tónleika í Norðurkjallaranum í gær. Ég sá nokkur bönd þar á meðal Mammút og I Adapt. Það var næstum því búið að líða yfir mig svo ég hljóp útí sjoppu og keypti mér mat og stóð því í lappirnar. Það var þess virði, það var svo gaman að horfa á undrunar svipinn á fólkinu þegar I Adapt brjálæðið byrjaði. Það voru líka kostulegar stelpurnar fyrir aftan mig. Þær voru að missa sig yfir því hvað þetta væri költað.

Spínat eða baunir?

2005-11-13T17:07:00.000Z

Hlustið, og þér munuð...

heyra í Audrey, sænskum stelpum, flytja ykkur fallegt lag.

Þessar stúlkur vita að það er í tónunum sem fegurðin gildir, eða þúst sumar.

Sunnudagur, hvað annað get ég sagt?

2005-11-09T16:15:00.000Z

SOYABEIBÍ

Hér sit ég og borða köku og SOYAís. Það er ansi ljúffengt og upplífgandi á myrku skammdegi þessa miðvikudags.

Undrun fólks virðist ótakmörkuð. Ég fæ oft uppköll út á götum

-Hey þarna er hún þarna SOYAstelpan!

Ég læt þetta sem vind um eyru þjóta og hjúfra mig inní lífrænt ræktuðu úlpuna mína.

Ég var spurð í gær.

-Er þetta SOYAvatn?

Ég: Já, ég drekk bara sigtað SOYAvatn

-Þú ert alltaf með ekkert í nesti. Eða svona, brauð sem er gert úr engu, köku sem er samt ekki kaka, SOYAjógúrt sem er ekkert jógúrt.

Jújú. En þú ert það sem þú borðar. Og þessvegna lifi ég róleg á meðan þið breytist í beljur.

Ég mun verða SOYAKONAN !

Annars hef ég bara gaman að þessu. Ég er með svona semimjólkuróþol

ef þið vissuð ekki. Það er alveg að venjast, enda svindla ég svona næstum

á hverjum degi.

En lífið er ekkert án svindls.

Ég var að deyja í lungunum í gær.

Ég þorði ekki að hreyfa mig hratt því að þá þyrfti ég að anda hraðar og nota lungun meira.

Örugglega bara útaf því að ég heyrði um daginn um strák,

lungun hans féllu saman.

Þetta er samt aftur vont núna.

Ah, já. Lungun mín eru bara örugglega að breytast í túrbóloftmegaapparöt.

Því ég er að verða SOYAKONAN muniði.

2005-11-01T17:00:00.000Z

Pindsvin

Þetta er nú meiri vitleysan. Bloggið mitt er næstum því farið að ganga út á sögur af mér að gera skemmtilega misheppnaða hluti. En ég bara verð að deila þessu atviki með ykkur. Sérstaklega því að ég hló svo mikið af því sjálf.

Ég var sumé í gær á leið upp efri stigann heima með bollasúpu í hönd. Ég var á hraðferð, eins og svo oft áður að tölvunni þegar mér tókst að krækja loðna inniskónum mínum í eitt þrepið, detta UPP stigann, reka bollasúpuhendina mína í vegginn og sulla allri súpunni á vegginn, tröppurnar og yfir sjálfa mig. Ég missti bollann en hann var sallarólegur, og fór ekki einusinni á hvolf! En mér leið bara eitthvað svo ámátlega heimskulega með súpu á mér allri, plokkandi pasta af veggnum og með illt í hnjánum- svo ég gat ekki annað en skellt uppúr.

Ójá

Sólbjartur nálgast, ég er liðsstjóri 4.B II, en ég heimta að við komumst áfram, því þá fæ ég að tala í næstu umferð. Fyrsta keppnin okkar er á móti 6.YIII á fimmtudaginn nk., umræðuefnið er "PINNAHÆLAR" og ég vil sjá alla, ALLA mæta. Áfram veeeð!

2005-10-25T15:10:00.000Z

Öppdeit

Laugardagurinn var rosaleg skemmtilegur. Held að ég hafi ekki skemmt mér jafn vel í langan tíma og ég gerði á Ratatat og svo þaut ég með góðu fólki að sjá My summer as a salvation soldier og það var mjög indæll endir á hátíðinni.

Ég var reyndar ótrúlega heppin þarna þar sem ég þurfti einungis að bíða í tæpan klukkutíma í biðröð og sá allt sem ég vildi sjá.

Skipuleggjendur hátíðarinnar fá þó ekki plús í kladdann, frekar en meirihluti tónleikagesta.

En ég fékk það sem ég vildi. Sátt.

Ég er núna að fara til læknis til þess að athuga hvort að beinið mitt sé gróið.

Satt best að segja hlakka ég ekki til. Ég er ekki viss með neitt lengur.

Ég þoli ekki þegar mér finnst eitthvað sem mér langar ekki að finnast. Gerist æ oftar.

Ég var alvöru kona í gær, ein af þessum fimmtíuþúsundum. Það var ansi hresst og ótrúlega skemmtileg upplifun.

Segi nú samt ekki að ég sé ný kona eftir þetta.

Ég var hvortsemer örugglega ágæt kona fyrir.

Ég er að sleikja bragðgóðan gaffal- með núðlubragði og hlusta á lélega söngkönu.

2005-10-22T11:59:00.000Z

Síðustu fjórir dagar

Gott

Daníel Ágúst
I Adapt
Kimono
José Gonzales
Architechture in Helsinki

Annað skemmtilegt

Ratatat í kvöld
Anarchists are hopeless romantics
Hann
Nammið sem ég ætla að fá mér
Gott kaffihús í gær
Já, hún er örugglega fullorðin
Miði á Sigur Rós

Slæmt

Helvítis lærdómur
Hlutir sem eru að fara að breytast en ég vil hafa svona
Kaltkaltkalt!
Airwaves raðir

Sorrí maður, ég er bara svo útúrpunktuð í dag. Þetta er ekkert alvöru blogg...

2005-10-16T19:12:00.000Z

Öfundið mig

Stundum tekst mér á ótrúlegan hátt að framkvæma ofur-sniðuga hluti.

Eins og í gær.

Hildur situr í bíl og verið er að skutla henni á stað. Bíllinn kemur á áfangastað, Hildur þakkar fyrir sig og hoppar fallega út. Hildur lendir í drullupolli og vill svo til að hún er með síðan trefil sem á skemmtilegan hátt þurkar upp um helming drullunnar í pollnum. Hildur ákveður að gera gott úr þessu og hlær af óförum sínum, en tekur svo við að hrista drulluna úr treflinum. Það heppnast svo vel að í staðinn fyrir að drullan þeytist á brott rignir henni allri yfir Hildi. Þessvegna verður ljósa úlpan hennar doppótt, andlitið freknótt, gleraugun fá skemmtilegan blæ, og buxurnar og skórnir drulludoppótt á áður óséðan hátt.

Allir sem áttu leið framhjá Hildi á þessum fjölfarna stað í gær hljóta að hafa dáðst að henni. Það er nefnilega ekki á allra færi að framkvæma svona og halda kúlinu út í gegn.

2005-10-09T01:47:00.000Z

Sunday(The Day Before My Birthday)

Þið sem hélduð að ég hefði gefið upp öndina. Nei aldeilis ekki, ég er dýravinur.

Loksins koma þær, 5 tilgangslausar staðreyndir um Hildi Kristínu Stefánsdóttur.

Númereitt Elsta minningin mín er frá því að ég var um það bil 2 ára gömul. Ég var úti í USA í skemmtigarði og var sett í barnahringekju með bílum. Það var hinsvegar ekki efst á óskalistanum þá og ég öskraði af lífs og sálar kröftum alla leið. Það var reyndar bara vegna gremju út í foreldra mína því þau völdu ljótasta bílinn í allri hringekjunni.
Númertvö Ég á fullan kassa af dagbókum sem ég hef skrifað í síðan ég fermdist. Ég kíki nokkrum sinnum á ári í þær ef mér líður illa, það huggar mann einhvernveginn alltaf.
Númerþrjú Ég mynda mér skoðun á flestöllu fólki sem ég hitti. Ég vil ekki dæma það en skoðunin snýst um hvernig ég held að það hagi sér og hvort mér geti líkað við það. Ég get samt sagt ykkur að í svona 70% tilfella stenst það sem ég hélt. Ég er soldið góður mannþekkjari held ég. En ég reyni að láta þessa skoðun ekki hindra mig í að kynnast fólkinu, því að sumt af því fólki sem ég hélt að ég gæti aldrei átt samleið með, þykir mér einna mest vænt um í dag.
Númerfjögur Mér finnst í alvöru mjög gaman að heyra álit fólks á mér. Verst að fólk þorir næstum aldrei að segja öðru fólki hvað því finnst um það. Það getur nefnilega oft gert daginn bjartara að hrósa öðru fólki eða fá hrós.
Númerfimm Mér langar oftar og oftar að komast burt frá því sem ég geri og fara að gera eitthvað alveg nýtt. Svo er ég alltaf að breyta um skoðun hvað mig langar mest að verða. Einn daginn langar mig að stofna fyrirtæki, annan daginn ætla ég að texta kvikmyndir og þann þriðja ætla ég að lifa á tónlist.

Æji af hverju þarf ég að blogga svona emo eitthvað.
Ég hefði alveg eins getað sagt:

Númer eitt Ég vel frekar lituð og áberandi föt en venjuleg.
Númer tvö Tónlistarsmekkurinn minn stækkar og víkkar og batnar með degi hverjum
Númer þrjú Ég elska asnalegan skyndibita eins og crêpes, kebab og pulsu með kartöflusalati.
Númer fjögur Ég þjáist af frestunarveiki á háu stigi.
Númer fimm Ég vil helst komast hjá því að horfa á ógeðslegar myndir. I don't see the point..

Hana nú. Þið fenguð tvöfaldan börger í dag.

2005-09-28T18:26:00.000Z

...her name is Cameron and she's my hero

Ég sit og er að blogga um leið og ég er að skrifa ritgerð. Sorglega ritgerð sem er full af staðreyndum um lífið. Ljúfsár melódía, þið skiljið. Ritgerðin mín er samt vonandi ekki sorgleg, bara um sorg. Það er svosem ágætis efni þegar maður fer að munda lyklaborðið. Þess á milli sem ég drita niður orðum og skipti um lag, tek ég syrpur í að hraðlesa með puttunum. Já, svona sillí heimaæfing fyrir hraðlestrarskólann sem ég var að byrja í á mánudaginn. Hann er samt sniðugur og ég ætla að fara að lesa mega hratt þannig að öhh...ég geti feisað alla þá sem lesa ekki megahratt! Hjúff!

Ég er næstum því búin að ákveða að byrja í leik. Hann er svona "égætlaekkiaðborðamjólkogmjólkurvörur". En hann er samt ekki alveg ekta, því að ég ætla ekki algjörlega að sneyða fram hjá mat sem er bara með mjólkurprótínum, eða undarennudufti í. Bara svona þetta helsta. Soya er svona stikkið mitt í þessum leik. Ég prófaði sko ekta svona leik í viku, og mér leið vel, en hann var aðeins og erfiður þannig að ég ætla að fara milliveginn og líða næstum alltaf vel í maganum. Og kannski aðeins minna stirð. Já, mér var sagt að einhver efni í mjólkinni gæti sest í vöðvana svo maður yrði stirðari. Sem er fyndið. ÉG er fyndin. Ég er í alvörunni eitthvað þvílíkt keis hjá öllum sjúkraþjálfurum, hnykkjurum og nuddurum sem hafa snert mig. Eitthvað óeðlilega stirð. En það er bara....rokk!

En, ég ætla að halda áfram.

Og já, ég var klukkuð sem þýðir, næst þegar ég kemst í að blogga verða það "confessions of a hilarious mind"

2005-09-15T20:12:00.000Z

Hildur versnandi fer

Á þessari stundu líður mér mun betur en mér er búið að líða síðustu daga. Út af einni ástæðu. Stórri, asnalegri og óskiljanlegri ástæðu. Mér er ekki kalt. Ég veit ekki hvað er að gerast en þetta nýja ástand kemur flatt upp á mig.

Mér er nefnilega búið að vera óstjórnlega kalt síðustu daga. Alveg hrikalega, viðurstyggilega, hoppandi kalt. Ekki myndi ég þó halda að ég væri kaldlynd, köld á manninn eða jafnvel köld, en ég viðurkenni að kaldhæðin á ég til að vera. Köldu augnarráðin mín koma alveg óvart. Ég vil vel. Það sem ergir mig meira en kuldinn sjálfur, er að ég finn ekki rótina af þessu vandamáli mínu. Haustið er jú að koma, og felur í för með sérkaldara loftslag, en það er ekki eins og róttækar breytingar hafi átt sér stað enn. Og ég geng um dúðuð með vetlinga og trefil, að minnsta kosti, en ekki virðist það hjálpa. Mér finnst hjákátleg sú staðreynd að samanborið við Arnar er ég alltaf með kaldari hendur, innan í vettlingum, en hann berhentur. Í fjósinu, í skólanum, skelf ég tímunum saman, þangað til hitabeltisloftslag myndast- sem gerist þegar gluggar hafa verið lokaðir lengi. Þá get ég andað rólega, í fína svitaloftinu.

Glugginn í herberginu mínu er líka bilaður sem gerir það að verkum að ekki er hægt að loka honum. Það gerir það því mun erfiðara að vakna á morgnanna, þegar ég þarf að berjast við kalt herbergi í þokkabót.

Hvað er til ráðs að taka?

Það eina sem mig dreymir um þessa dagana eru ullarnærföt. Hlý, mjúk og vinaleg ullarnærföt. Þegar ég eignast þau mun ég verða hlýrri manneskja.

Vonum að það dragist ekki á langinn.

Þakka lesninguna og megi hitinn vera með oss.

2005-09-09T20:35:00.000Z

Norðanátt

Undir smásjá hins óþekkta afls,

sit ég og stari.

Stingur í augun,

sýnin sem endurspeglast

í tærum augum þínum.

Hvarvetna blása vindar milli laga,

nísta milli skjálfandi beina.

Þú sem ættir að verja mig,

gegn heimsins böli.

Situr kyrr.

Tilfinningar mínar brotna,

hristast og hrærast,

þar til brotin raðast saman á ný.

En sum eru horfin

og önnur bætast við.

Ef ég fengi að skilja í einn dag.

Þetta ljóð varð til á um það bil 3 mínútum. Það á sér enga skírskotun í raunveruleika minn þessa daga. Þetta er dæmi um skrif sem mér finnst gaman að stunda. Raða orðum sem mér finnst hljóma vel saman og gætu myndað heild, þótt að tilfinningarnar séu jafn mikill skáldskapur og orðin sjálf. Þetta er eimmitt ekki eitthvað sem ég ætti að viðurkenna. Ég á að halda því fram, eins og sannt skáld að ljóðin mín séu djúp, tilfinninganæm og þýðingarmikil. Þau eru það kannski, en það eru ekki alltaf tilfinningarnar mínar.

Það er gott að setja sig í spor annarra.

2005-09-03T15:01:00.000Z

Sjáðu, hafið er rispað...

Ég sit og geri ekki neitt. Ég er að hlusta á kántrí sem er eitthvað sem ég geri ekki að staðaldri. Nýverið enduruppgötvaði ég hinsvegar undraheim bókasafnsins og er nú tíður gestur þar og kem ég sjaldan tómhent heim. Hvort sem það eru geisladiskar eða bækur, eitthvað sem ég veit eitthvað um, eða ekki, þá er þetta voða sniðugt. Síðast tók ég kántrí, óperu, rokk og matreiðslubók.

Sólin sem ég ætlaði að sleikja er farin, eða nei rétt í þessu kom hún aftur. Þá kannski fer ég í sund. Annars er ég eitthvað eirðarlaus. Ég líka blogga eiginlega bara þegar ég er eirðarlaus. Einhver árátta til þess að tjá sig þegar maður er skrýtinn.

Ég er í fjósinu í skólanum. Virðingarvert. En ég er að læra latínu. Það bætir þetta upp. Máló er gúddsjitt. Svo er ég geðveikt dugleg að búa til nesti. Salat og svona. Það er svo gaman að borða gott nesti.

Ég ætti að læra núna, eða hreyfa mig en ég held að ég endi með að fá mér bara súkkulaði og hlusta á eitthvað fallegt. Ef maður gerir ekki eitthvað fyrripart frídags, þá gerir maður ekkert hinn partinn heldur. Það er lögmál sem ég var að uppgötva og tekur mið af öllum helgum mínum hingað til og á sennilega einungis við um mig.

Hlustið á, og þér munið gleðjast: Triumphant- Royksopp

2005-08-26T17:48:00.000Z

Um hreyfingu hins holdlega hluta Hildar

Nú er sögumaður, eins og flestir ættu að kannast við, með brot í rist. Að vissu leyti er það mikil breyting fyrir hina oftar en ekki íþróttahneigðu stúlku enda má hún ekki stunda hlaup svo vikum skiptir, á meðan bágtið grær. Hefur hún þá brugðið á það ráð að iðka áður óþekkta og fjölbreytta hreyfingu til tilbrigða. Það hefur reynst ágætis skemmtun og krydd í hina nýtilkomnu skóladaga. Í heilsubótarhreyfingu hennar þessa dagana kennir ýmissa grasa.

Sundhöll Reykjavíkur sækir hún reglulega. Það er skemmtilegur samastaður gamalla kempna og ungra barna og óléttra kvenna. Og einnar stúlku sem má ekki synda, heldur stundar þar hlaup í vatni eins og óð væri. Uppsker hún ætíð mikla athygli en hefur blessunarlega ekki ennþá þurft að svala forvitni fróðleiksfúsra gesta laugarinnar í orðum. Það er ágætt. Hún vill nefnilega frekar fá að líða um í vatninu annars hugar með gulan kút um sig miðja, ótrufluð. Pottarnir eru hinsvegar ómissandi eftir buslið og þar er aragrúi pottadýra sem eru oftar en ekki að ræða þjóðfélagsmál af miklum hita. Situr stúlkan þó oftast að er virðist hálfsofandi en flögrar milli samræðna eins og þessar litlu gulröndóttu skepnur, án þess að nokkur veiti því eftirtekt. Gufan er stundum tekin enda eftir að hún rakst á rokkara þar einn daginn hefur hún séð að vilji maður verða frægur verði maður að stunda partí og gufu, eins og hana Sigrúnu heillina þyrsti ávallt í. Svo má ekki gleyma húsakynnum laugarinnar. Þegar hún lagði stund á skólasund þar á bæ var álit hennar ekki á staðnum ekki upp á marga fiska. En eftir að árin tóku að hlaðast upp hefur aðdáun hennar á þessum stað aukist. Hvílík snilld. Engin sundlaug státar af jafnskemmtilegum búningsklefum í orðsins fyllstu merkingu. Einkaherbergi með kolli, spegli og skáp. Sjáið og sannfærist. Svo eru sundlaugarverðirnir sem hreyttu á mann leiðindunum í skólasundinu, líka svona indælar konur í alvörunni þegar maður er orðin eldri. Sjáið hvað tímarnir breytast- og hve óréttlætið er mikið!

Svo hefur stúlkan verið að stunda stofnun sem kennir sig við heimsklassa en heldur í gamlar nafngiftir. Laugar. Í gær sótti hún sem dæmi jóga tíma þar. Stúlkan kímdi milli þess sem hún andaði hreinsunaröndun, teygði sig og beygði yfir því hve heiftarlega stirð hún væri. Það er hreint út sagt yfirnáttúrulegur stirðleiki sem hrjáir hana, en hún lætur það ekki á sig fá, jóga er hollt. Henni varð þó ekki um sel þegar þrjár manneskjur voru farnar að hrjóta eftir um það bil fimm mínútna hvíldarlotu í lokinn. Hvernig er hægt að sofna sveittur á gólfi með aðeins eitt teppi yfir sér eftir örfáar mínútur, spurði hún sjálfa sig. Það gæti hún ekki sama hversu liðug eða hugahreinsuð hún væri. Ef það er þá það sem það krefst. En svo potar hún í nokkur tæki ef þannig liggur á henni eða rúllar á einhverjum öðrum tækjum og horfir á klessta ameríska þætti á meðan.

Svo eru hjólreiðarnar farnar að verða vinsælar aftur. Verst hve hjól stúlkunnar er að hruni komið. En stór heyrnatól og iPod bjarga því. Hún þarf bara að hjóla á hælnum.

En núna, akkúrat núna, finnst stúlkunni ekki lengur gaman að segja ykkur frá hreyfingu sinni.

Hún ætlar að hætta því.

Hún bloggar kannski aftur í bráð.

2005-08-17T15:06:00.000Z

Æ þússt..

Það er ekki alltaf voðalega gaman klukkan þrjú á miðvikudögum. Eins og núna. Dagurinn sem átti að vera tekinn með dugnaði er ekki á leiðinni að verða eins og óskað var. Ég byrjaði geðveikt fersk og hrein og fór í World Class í einkaþjálfun. Verið að búa til prógram handa litlu sjúku Hildi með brotnu ristina. Hjólaði svo heim og dó. Það er að segja öll myndarlegheit dóu. Ég svona náði að fá mér eitthvað að borða og fá svo illt í magan þannig að ég entist í lítið meira. Lá upp í sófa, horfði á Jamie Oliver elda fallegan mat sem mig langaði ekkert í. Fór í tölvunna og las texta. Ætlaði svo að fá mér kaffi en nennti á engann máta að búa það til. Ég er hvortsemer að fara í afmæli klukkan 4. Þau hljóta að gefa mér kaffidropa. Og köku. Maður á alltaf að fá sér köku þegar manni er illt í maganum.
Ég hef aldrei bloggað í jafn asnalegri stellingu.
Ég ætlaði líka að fara og versla mér falleg föt í dag, taka til í herberginu mínu og semja þúsund lög. Það gerðist ekki.
Ég er að fara í kveðjupartí til SIGRÚNAR HLÍNAR partídýrs í kvöld. Mér finnst samt svo erfitt að kalla svona getttúgeðer partí því að mér finnst ekkert gleðilegt að stúlkan sé að fara. Yfirgefa okkur vinkonur sínar á fína góða Íslandi sem hefur reynst henni hingaðtil svo vel. Ungverjaland pungverjaland. Svo þegar hún kemur heim eftir langt ár þá ætla ég ekki að svara henni þegar hún hreytir á mann ungverskri kveðju.

-Þessi lög hafa fangað huga minn föstum tökum síðustu daga

I was just thinking- Teitur (hann er líka færeyskur!)
Sommersault- Zero 7 (þessi texti er yndi)
Home - Zero 7 (Zero 7 er að stimpla sig rækilega inn)
Neighborhood #2(Laika)- The Arcade Fire (ég ætlaði þúst bara að gera sviga við fyrsta lagið...)

Ég mæli sérstaklega með þeim, vilji fólk finna til vellíðunar. Svo mæli ég líka með ógeðslega mikið af vínberjum. Og Pepsí max.

2005-08-09T23:31:00.000Z

Póst-a-blogg

Í dag á ég eftir 3 vinnudaga í minni ágætu vinnu. Allt í kringum mig eru raddir allan daginn að kvarta undan vinnunni sinni en ég þegi. Mér finnst vinnan mín bara fínt geim. Ég græt það þó ekki að hætta brátt enda fínt að fá að sofa smá og veltast úti í grasinu. Þó vakandi.

Í póstinum er allskonar fólk. Með saklausu augnarráði læt ég sem ég sé að einbeita mér að vinnunni en fæstir vita hvernig ég kryfja samstarfsmennina eins og tilraunarottur í huganum. En líffærin heilla ekki, það eru persónurnar.

-Eins og konan sem hlær ógeðslega mikið og hátt eins og hún sé að reyna við mann.

-Eða strákurinn sem stundar grimmt að troða lögum inná heilann á manni, lögum sem maður hélt að maður væri sem betur fer búinn að gleyma.

-Eða konan sem kemur daglega og segir alltaf sama hlutinn og hlær alltaf af því. Og lítur út eins og mús.

-Eða harði rokkarinn sem er alltaf að túra villt í útlöndum en kom samt í Michael Jackson bol í dag.

-Eða konan sem talar eins og sírena og öskrar voðalega mikið milli deilda í þokkabót.

-Eða maðurinn sem lyktar....eins og eins og....vondur matur.

-Eða konan sem á óheppilegasta barn sem ég hef séð. Það kallast óheppilegt að vera feitt,ófrítt og það pirrandi að ég vorkenndi því meira en að pirrast(æ, þetta er ljótur sannleiki)

-Eða gaurinn sem ég er alltaf að rekast niðrí bæ, í hressara lagi.

-Eða stelpan sem á heiðurinn af ömurlegustu hringingu sem ég hef á ævinni heyrt, einsog kjarnorkusprengjusalsa.

-Eða strákurinn sem er svo ör að maður nær honum ekki í samhengi.

-Eða maðurinn sem gengur eins og örg mörgæs. Og maður hefði aldrei haldið að hann væri í alvöru fyndinn.

-Eða yfirmaðurinn sem lætur hausa litlra lamba fjúka, á meðan hún spjallar hress í símann.

-Eða bílstjórinn sem andar svo ótrúlega hátt.

-Eða stelpan sem muldrar svo að ég hlæ vandræðalega af öllu sem hún segir, eða ég held að hún segi.

-Eða konan sem heldur með litlum brjóstum og styður baráttuna með því að nota ekki brjóstahaldara.

-Eða stelpan sem ég virðist aldrei getað skilið. Sem finnst svo gaman að grandskoða allar persónurnar en getur með engu móti greint hvaða persóna hún sjálf sé.

Þótt ég hafi gaman af þessu öllu, þá fá bölsýnismenn eitthvað til að kjamsa á. Vinnan er ekki á allan hátt skemmtileg.

-Ég hef ekki gaman af köngulóm sem hænast að blaðberum.

-Ég hef ekki gaman að konunni í fyrirtækinu sem horfir alltaf á mig eins og ég sé að fara að klína slími í hárið á henni og segir aldrei góðan daginn.

-Ég hef ekki gaman að verknum sem lætur stundum á sér kræla í brotnu ristinni eftir mikið labb.

-Ég hef ekki gaman að helvítis blaðinu.

Nú hafið þið á síðustu augnablikum fengið smjörþefinn af póstútburði. Hann jafnast þó ekki á við sjálfboðastarf í Zimbabwe.

Æ, finnst ykkur ekki stundum eins og þið gætuð gert svo miklu meira?

2005-07-27T18:02:00.000Z

Kjúklingasúpa

Nú finnst mér þetta orðið ansi gott. Vika af veikindum, eintómt rugl. Þessi vika hefur einkennst af eirðarleisi og óþægilegri líðan. Svo held ég að þetta sé persónulegt met í veikindum. Ég man ekki eftir að hafa verið veik heima svona lengi í einu áður. Og þetta góða veður sem hefur leikið við gluggann minn og tælt mig út að leika. Megi það fara suður með sjó. Samt ekki, því ég hef ákveðið að nú sé nóg komið, nú hætti ég að vera veik og drullist í vinnuna á morgun. Ég er líka komin á sýklalyf, falleg rauð og gul sýklalyf, sem ætla að hjálpa mér. Svo er líka Innipúkinn um helgina og þá þarf maður að vera vel á sig kominn, svaka dagskrá!

Ég er geislavirk núna. Mér finnst það svolítið skrýtin tilfinning og ég get svarið að ég finn stundum fyrir geislavirkninni. Svona rétt eins og þegar ég borða mikinn lakkrís og fæ verk í hjartað. Oh, af hverju var ég að minnast á lakkrís?

Ég fór semsagt í beinaskanna í dag og þar var sprautað í mig skuggaefni sem er geislavirkt. En það á að fara út á sólarhring svo þetta er ekkert meidjör díl.

Það er alveg ótrúlegt hvað það að finna ekki bragð tekur skemmtunina úr því að borða mat. Nota bene, ég fékk mér ekki brownies og ekki ís því ég sá ekki fram á að finna bragð af því. Og þetta er tvennt af mínum uppáhöldum...

Krappedídkrapp. Blogg er ekkert sniðugt alltaf.

Þessvegna segi ég þetta gott núna.

2005-07-22T15:12:00.000Z

múmínsnáðatebolli

Ég hélt alltaf að ég væri þeim kosti gædd að verða sjaldan veik. Jú, ég svosem fæ ekki hita og hef ekki gubbað í sirka 9 ár. Í grunnskóla varð ég eiginlega ekki veik. Ef ég fór ekki í skólann vegna veikinda var það því að ég var annaðhvort langþreytt eða svona dofin með vont kvef. Það voru mín veikindi á meðan aðrir fengu flensur og mér fannst ég eiga jafn mikinn rétt og aðrir á því að fá veikindafrí.

Síðan ég byrjaði í menntaskóla breyttist veikindasaga mín. Nú eru veikindi mín orðin mjög asnalega tímasett og aðeins reglulegri (ca. 3svar í vetur) en áður. Upp á síðkastið hef ég t.d. aðeins orðið veik þegar pabbi og mamma eru í útlöndum, oftast þegar þau eru búin að vera soldið lengi í burtu. Raunin er sú núna plús það að ég valdi fokking besta veður sumarsins til að verða veik! Ég er með verstu hálsbólgu í manna minnum ( þarf þó ekki að segja mikið, er gleymin) og hellings kvefuð. Í gær fór ég ekki í vinnuna og var eins og róni heima, óskiljanleg, borðandi súkkulaði og hangandi. Sólin skein eins og henni væri borgað fyrir það en ég gat ekki hugsað mér að sitja í sólinni og láta skína á hausinn á mér á meðan þessar jarðboranir áttu sér stað þar. Reyndar keypti mamma ís handa mér og ég horfði á Life Aquatic svo þetta var ekki alslæmt. Um kvöldið voru tónleikar hjá Emelíönu Torrini sem ég átti miða á en ég gat ekki hugsað mér að sitja heima svo panódíl, hálsbrjóstsykur, vatn og út fór ég.

Við vorum í helv 25 mínútur að leita að stæði sem olli því að við misstum af Þóri spila. Mér tókst á ótrúlegan hátt að ráða við skapið á mér á meðan á þessari bílastæðisskönnun stóð þrátt fyrir slæma líðan og gullið tækifæri til að missa sig. En það hjálpar víst ekki, svo hví leggja það á sig?

Tónleikarnir voru hinsvegar yndislegir. Emilíana vann hug og hjarta mitt, þótt hún ætti það fyrir. Hún hefur verið í uppáhaldi hjá mér síðan ég var lítil og ég man eftir mér lítilli hnátu á geisladiskamarkaði í Perlunni eyða klinki í disk með henni. Þrátt fyrir það hef ég aldrei séð hana syngja né vera. Þessvegna var gleðin ennþá meiri og hún stóð sig ótrúlega vel. Loftið var aðeins betra en á Antony og fólk var aðeins tillitsamara. Sem betur fer, annars veit ég ekki hvar ég væri núna!

Alveg jafn veik og fyrir dröslaðist ég svo heim og þrælaði mér til vinnu í morgun. Það er asnalegt að geta eiginlega ekki talað. En það er ágætt að eiga vinkonu eins og Þóru sem býður manni alltaf í hádegismat ef maður vill.

En núna ætla ég að klára háls-væna teið mitt og heimsækja hana Elísabetu sem tókst á glæsilegan hátt að verða veik eins og ég. En ekki samt eins. Við ætlum að grilla pizzu og blanda saman veikjunum okkar. Hví ekki að deila?

2005-07-16T10:20:00.000Z

Um lífsins lystisemdir

Hér sit ég með þig í fanginu, súpa á trópí og er ein vakandi fyrir allar aldir. Ég gat ekki sofið svo ég yfirgaf rúmið, fékk mér morgunkorn og ákvað að kíkja á þig. Þú varst með eitthvað vesen eins og svo oft áður, en ekki næstum jafn erfið og stóra frænka þín. Þið hafið hvorugar leyft mér að ferðast um heiminn og skemmta mér í marga daga. Ég hinsvegar fæ mínu fram ef ég vil það nógu mikið og svo varð ég líka að sýna ykkur hver bakaði brauðin í þessu húsi.Þú tölva.

Ég er svekkt útí sjálfa mig fyrir að vakna svona snemma á laugardagsmorgni. Það er ekki ég sem geri það. Ég er farin að hræðast að ég sé að breytast svo hratt að ég þekki mig ekki lengur. Sá helgidagur hefur varla litið dagsins ljós að ég hafi getað sofið út og ekki gert það. Og nú veit ég ekkert hvað ég á að gera við sjálfa mig, ef ég vitna í the White Stripes, nema það að ég er ekki einmanna. Það er eitthvað uppí rúminu mínu, ennþá sofandi. Um hádegisbil er þó stefnan tekin í bæinn þar sem ég ætla að sameinast velliðnum kynsystrum mínum, Elísabetu og Sigrúnu og er planið feitur bröns.

Indælt.

Þar sem ég hef tjáð mig svo mikið um ákveðinn listamann á bloggi þessu, verð ég bara að loka hringnum og segja ykkur frá tónleikunum.

Antony & the Johnsons, mánudaginn 11.júlí, Nasa. Dýrustu tónleikar sem ég hef farið á, algjörlega þess virði. Hudson Wayne hituðu upp. Hef aldrei heyrt svo mikið sem einn hljóm frá þeim, en þau voru svöl. Frekar low-down og falleg tónlist og söngvarinn var með heillandi rödd. Það var þó óþarfa kliður í salnum. Þegar fólk er búið að borga 4500 kall á tónleika þá hlýtur það að sjá hve sniðugt það sé að halda kjafti og tala seinna- þegar það er ókeypis! Fólk sat á gólfinu og var rólegt en skömmu eftir að þau kláruðu fór fólk að þyrpast að sviðinu. Troðningurinn jókst og hitastigið hækkaði. Ég skaust á klósettið og tróð næstum niður djásn þjóðarinnar í leiðinni, en svo var þrautin þyngri að komast til baka til systur minnar og co. Þau höfðu plantað sér frekar nálægt sviðinu og það var eiginlega ekki hægt að troðast þangað- svo mikil var mannmergðin. Á endanum tókst það og þá byrjaði gufan. Loks þegar tónleikarnir byrjuðu og Antony hafði sest við píanóið, hafði það afstillst, svo mikill var hitinn. Þetta var líka fáránlegt- næstum engin loftræsting og mér fannst nóg komið þegar ég fór að finna svitadropa leka eftir bakinu. En nóg um það. Antony var ótrúlegur, hljómsveitin frábær og upplifunin himnesk- svona þegar maður náði að gleyma kvölum líkamans. Taktarnir hjá honum eru ótrúlegir. Svo lítur hann út eins og ofvaxin strákur í stelpuleik. Sætt. Hljómsveitin var samansett af píanói, selló, fiðlu, harmóníku, gítar og bassa. Og yfirnáttúrulega flotta söngröddin hans sómaði sér mjög vel í þessum félagsskap. Hrollurinn kom svo í lokinn, afar veikburða- einungis útaf asnalegu loftslagi- þegar lagið Hope there's someone ómaði um salinn. Þá gat ég gengið út glöð í hjarta. Án efa í hóp topptónleika sem ég hef sótt og munu seint gleymast.

Aumingja þið sem eruð að lesa þetta og fóruð ekki- sem er uþb 95%þeirra sem lesa!

Ég er búin að búa ein í 3 hæða húsi í hátt í mánuð samtals. Það venst, enda er ég með blásanseraða fákinn Sigfús til einkanota.

Ég elska heimskt afgreiðslufólk sem lætur mann borga of lítið. Ég er farin að lenda það títt í svotilgerðu fólki að ég er farin að halda að ég sé heppin.

En ég ætla að fara að lemja hausnum í vegg. Það held ég sé það besta í stöðunni.

P.S. Þetta blogg hafði ekkert með lífsins lystisemdir að gera. Það bara kom óvart.

-Hildur

2005-07-02T22:35:00.000Z

Malt og salthnetur

Já, aldurinn hellist yfir mann. Í gær var sautjánda árið mitt háfnað. Ég er sem sagt sautján og hálfs +1 dagur. Nú er voðalega móðins að halda uppá hálfsársafmælin sín, allavega í minni fjölskyldu. Mínu afmæli var fagnað með heljarinnar útitónleikum í Hljómskálagarðinum. Það var mikið gaman,mikið fólk og mikið íslenskt veður. Við (ég+Bjarni+Ingibjörg) drógum okkur þó í hlé þegar Stuðmenn birtust og laumuðumst inná kaffihús í leit að heitum kakóbolla til þess að verma þá staði sem hljóðbylgjurnar höfðu ekki náð að hita. Það var indælt. En kostaði okkur því miður það að sjá Singapore Sling. Nett vonbrigði, þar sem söngvari SS var kosinn mesti töffari svæðisins af okkur. Annars voru Kimono og Without Gravity frábær, svo ég tali nú ekki um Hjálma - þá fékk maður sko að hreyfa hnén! Og hrúgan bánsaði eins og brjálæðingar. Mikið af heldra fólki að dilla sér svo ákaft svo ungviðið varð að hafa sig allt við til þess að vera kúl.

Já, þetta var hresst. Áfram Afríka.

Af tónleikum annars er það að segja að ég er staðráðin í að fara á Innipúkann, enda ekki annað hægt þegar Blonde Redhead og Raveonettes ætla að leiða hesta sína saman. Og rjóminn af hinni íslensku rokkflóru. Ég er innipúki og er stolt af því.

Svo varð ég ansi kát þegar ég sá að hún Emilíana ætlar að syngja smá fyrir okkur. Það er nefnilega ansi langt síðan hún lét eitthvað sjá sig hérna. Hún hefur verið í miklu uppáhaldi hjá mér frá svona...'98 get ég fullyrt. Og það eru nú fáir tónlistarmenn sem hafa náð að heilla mig í svo langan tíma. Því, ég segi og skrifa að svona 90% af því sem ég hlustaði á upp að 15 ára aldri er rusl sem ég get ekki hlustað á lengur nema bara til að fá góðan slatta af nostalgíu með smá aulahrolli fylgjandi.

Ég tók líka óvenju slæm tímabil inná milli- ég meina S.O.A.P!

Já, svo er Antony and the Johnsons ennþá voðalega heitir tónleikar í mínum augum, en það er fjandi dýrt og engum langar að fara nema mér. Ó mig auma.

Annars er lífið bara svona upp og niður. Ég fékk minn skammt af leiðinlegheitum fyrir sumarið alltsaman í þessari viku og ég vona að nú sé þetta ekkert nema uppá við. Það er merkilegt stundum, hvernig hlutir sem virka litlir, eru kveikir af svo miklu meira en maður gerir sér grein fyrir. Og hvernig tilfinningar sem maður heldur að maður skilji og þekki eru bara toppurinn á ísjakanum, undirniðri eru miklu stærri hugsanir sem krauma. Hugsanir sem eru svo umfangsmiklar að maður vogar sér varla að hugsa út í . En það þýðir ekki að stinga sér of djúpt.

Ég held að það sé ein besta uppskriftin af geðveiki, að hugsa of mikið og djúpt út í vandamál. Þá uppsker maður allsvakalega keðju vandamála og áður en maður veit af er maður kominn með heiminn á herðar sér. Og þá er erfiðast að hoppa á upphafsreitinn.

Sumir hlutir eru nefnilega þess eðlis, að því meira sem þú hugsar um það, því ruglaðari verður maður. Og það er mjög létt að tileinka sér þetta í öllum hugsunarhætti.

Ég hef áhuga á hugarfari, hversu furðulega sem það hljómar.

Ég var að fatta það.

Sumum finnst örugglega skondið að Pollýanan hún ég sé að skrifa þetta

- en Pollýönur þrífsast nefnilega best þegar annað fólk er í kring.

Í kvöld hætti ég samt að hugsa um allt það sem hefur hringsnúist í hausnum á mér síðustu daga og átti frábært kvöld með pabba og mömmu.

Við fórum á Voksne Mennesker, það voru 5 í salnum. Mjög kósý.

Við fórum út að borða og ég fékk svo sterkan mat að varirnar á mér titruðu.

Við fórum á kaffihús þar sem ég fékk mér kaffisúpu(nýyrðið hans pabba yfir latté á súfistanum) og róaði munnin eftir áreynslu kvöldmatarins og dáðist af Jónsa Sigurrósakalli.

Á þessum aldri finnur maður sig oft sekan um að vanmeta það hve góðar stundir maður getur átt í faðmi fjölskyldunnnar.

Svo hlusta ég núna á Jeff Buckley, þess vegna er ég kannski sentimental.

Og eftir tæpar 5 mínútur er brottför upp í Breiðholt.

Það var gott að spjalla.

2005-06-27T21:14:00.000Z

Ég vissi að ég væri að gleyma einhverju.

Ég opnaði herbergið. Á móti mér tóku gargandi barnablöðrur, svona eins og maður týndi á 17.júní á æskuárunum. Svampur og tígrisdýr, en ég lét hæðnissvipin á þeim ekki blekkja mig og hélt ótrauð inn. Þar blasti hún við mér. Ein og yfirgefin. Ég rétt náði að greina veikburða hvísl.

Ég settist niður. Á ógnarhraða rifjaðist svo margt upp fyrir mér síður, fólk og tónaflóð

Svo mundi ég það sem mér var ætlað að muna.

Ég á bloggsíðu.

Æ þúst ég er bara svo gegt upptekin núna mar.

Eða á eftir að finna mér leim afsökun fyrir því að hafa ekki bloggað.

Ég skal blogga þegar ég finn hana.

2005-06-14T14:54:00.000Z

Kattarklær

Það vill svo skemmtilega til að fyrirsögn þessa bloggs er samnefni spennusögu sem ég skrifaði fimmta aldursári. Sú saga var hádramatísk þó með klassísku ívafi -togstreitu kattar og músar. Ég nenni ekki að grafa hana upp svo að ég ætla að segja ykkur litla sögu sem henti mig á laugardagskvöldið.

Það var síðla laugardagskvölds að þrjár prúðbúnar stúlkur gengu saman götu litla er staðsett er í miðbæ Reykjavíkurborgar, götunafnið skal ekki tekið fram. Þær voru í góðu glensi enda á leið heim eftir vel heppnað kvöld á veitingastað einum þar í nánd. Gegnum hlátrasköllin var hægt að greina að þessar stúlkur gátu ekki gert sér í hugarlund hverju þær ættu eftir að lenda í örfáum augnablikum síðar. Rétt áður en bifreið þeirra kom í ljós ráku þær augun í kött, fallegan kött er hafði hreiðrað um sig á steinvegg við hlið gangstéttarinnar. Minntust þær á hve fagurt dýrið væri og var sem kisi skildi hvað þær segðu. Hann stóð upp og teygði úr sér á dýrslegan en jafnframt tignarlegan hátt og gaf frá sér meðfylgjandi, sennilega til að bræða hjörtu stúlknanna. Staðnæmdust þær fyrir framan þennan framandi kött og brostu lítið eitt. Rak þá elsta stúlkan augu í tvo miða er kötturinn hafði legið hjá. Annar blár og smærri hvítur inn í. Þreif stúlkan þá bláa miðann og opnaði. Ó, hvílík skilaboð! Stóð skrifað stórum stöfum í miðju miðans - "Behave!"

Yngsta stúlkan var þó ekki jafn fundvís því hinn hvíti miði var einungis leigubílakvittun.

Þó stúlkurnar vissu ekki til hvers miði þessi var, sáu þær að skilaboðin væru skýr og hugðust fara eftir.

Sú elsta hirti miðann og á hann enn þann dag í dag.

Svo er bara að sjá hvað gerist, því eftir mínum bestu heimildum má með sanni segja að sú elsta hafi ekki framfylgt boðunum. Sú næst elsta ekki heldur. En um þá yngstu er ekki enn vitað.

2005-06-06T21:52:00.000Z

Fallegir Litningar

Þetta er alveg fáránlegt. Mér finnst svona eins og ég sé þvílíkt dugleg að blogga og bara vá fólk verður sko að hafa sig allt við til að fylgjast með. Það er sjálfsblekking. Ég blogga svona max einu sinni í viku. Já, nokkuð aumt en það er ekki eins og ég ætli að gera neitt í því að bæta það!

Þessvegna var þessi málsgrein algjörlega tilgangslaus því að þetta vitið þið nú þegar.

En skiptir ekki máli.

Dagurinn í dag var alveg aldeilis fínt.

Það var rigning en ég er eiginlega hætt að tengja rigningu við leiðindi eins og ég gerði alltaf. Ég er eiginlega bara orðin frekar heilluð af rigningu.

Og ég veit um leið og ég skrifa þetta að ég á eftir að lenda í einhverri kaldhæðnislegri aðstöðu einn rigningardag.

En ég svaf hálftíma yfir mig en vaknaði samt í góðu skapi.

Ég fór í vinnuna og komst að því, mér til mikillar gleði að það var aðeins eitt dreifirit - Blaðið.

Ef þú minn kæri lesandi ert ekki nú þegar kominn með svona "Engann ruslpóst hér" límmiða og hefur ekki heldur sett upp sjálfur miða sem stendur á "Og ekkert Blað hingað heldur" þá sting ég upp á því að þú gangir strax í það verk að koma því upp. Ég tala nú ekki um ef að ég er að bera út í hverfinu þínu!

Þetta eru verkfæri...vondra manna.

Eftir að hafa tiplaði í rigningunni og fengið að bera út með skemmtilega svíanum sem talar svo sætt kom ég heim, snemma og hóf að glamra á minn góða gítar af stökustu snilld. (Ja, ég veit nú samt ekki með síðustu fullyrðingu..) Ég gleymdi að mæta í sjúkraþjálfun, en það var alltílagi því að ég fór samt á æfingu þar sem ég hljóp eins og ekkert hefði skorist. Leit framhjá þeirri staðreynd að ég hef ekki getað hreyft mig eðlilega í 2 vikur. Þetta er kírópraktor kalli að þakka. Ég fíla svona fólk sem bara lagar það sem er að.

Ekkert vesen.

Svo brunaði ég niður í Skífu með vel völdum aðdánda Köldu kallanna og við fjárfestum í splunku nýjum eintökum af X & Y sem við fengum afhendan í settlegum Coldplay poka, svona til að auka á gleðina.

Svo hér sit ég nú og bíð eftir heimsókn með óma af fallegum tónum í bakgrunni.

Mér finnst gaman núna.

2005-05-31T16:05:00.000Z

Hringekja

Hvar er Hildur núna? Ooo - nei! Hún er sko ekki í Andorra! Á sunnudagsmorguninn átti ég sumsé að setjast uppí flugvél og halda upp í loftin blá. En allt kom fyrir ekki. Alveg fram á síðustu stundu var haldið í vonina að ég gæti hlaupið, en ristin mín var ekki á sama máli. Ég varð að bíta í það súra epli í þetta skiptið. Sjúkraþjálfarar, nuddari, nálastungur, hnykkjari, læknir, þjálfarar og hinir og þessir. Allir að reyna að redda. Ég er því ennþá hálf-fötluð, vonum að það batni.

Samt sem áður er tilveran ansi skemmtileg þessa dagana.

Ég fór á yndislega tónleika á laugardagskvöldið.

Lady & Bird í Óperunni.

Ljúflingarnir tveir voru þar ásamt heilum stúlknakór og hörpuleikara. Þau bræddu sérhverja sálu og allt sem Barði sagði var fyndið. Það bara var það. Tónlistin þeirra er mjög angurvær, róleg og falleg svo maður var í hálfgerðri leiðslu þarna, enda nálægðin gífurlgega mikil og andrúmsloftið eitthvað svo frábært.

Mann svona langaði að labba að öllum og knúsa eftir þessa tónleika. Enda knúsuðum við Elísabet hvora aðra áður en við fórum og keyptum okkur gott í gogginn.

Sorbet er æði.

Svo er líka fólk sem á mjög stóran part í því hvað ég er hamingjusöm þessa daga.

Og tónlist. Antony and the Johnsons.

Ég er ástfangin. Og söngvarinn er klæðskiptingur.

Í ljósi nýliðinna atburða þá get ég andað rólega. Annars væri ég farin að efast um kynhneigð mína, ég meina- júróvísjon líka!

En fyrir algjöra tilviljun uppgötvaði ég semsagt A&tJ. Las umfjöllun um þá á hinum margumtöluðu mP3 bloggum. Ákvað að dánlóda lagstúf- sem var bara 1 min úr lagi. Og viti menn, ég fraus. Ég fékk gæsahúð og hlustaði aftur og aftur.

Eitthvað við þessa rödd, ég bara veit ekki hvað.

Náði í 2 lög í viðbót og svo liðu ekki margir dagar þar til ég hljóp niður í 12 tóna og keypti "I am a bird now" sem ég mæli hiklaust með og lagið sem ég féll fyrir heitir "Hope there's someone"

Það er samt svo týpískt að þetta sé bara eitthvað thing hjá mér, en enginn annar fíli þetta.

Annars eru þeir að koma til Íslands og ég lýsi hérmeð eftit tónleikapartner.

"Stamp collecting can teach children many helpful life skills"

Hversu yndislegt spakmæli er þetta, sem ég las á bréfi sem ég var að bera út, ættað frá Afríku!

Annars mæli ég með færslunni um Grænu hættuna

Þartilnæst

2005-05-26T12:08:00.000Z

Myndgáta

Einn tveir og byrja...

-h +f

-m + - nsk pilsner

- síðustu 3 stafir +n

-b

á íslensku -g

...bara svona ef þið vissuð það ekki

2005-05-21T13:43:00.000Z

"Klappið í svona 30 sek. og þá kem ég aftur og spila tvö uppklappslög"

Hann er svo mikið yndi, hann Mugison. Sá hann læf á Nasa í gær og hvílík upplifun! Það var ótrúlegt að sjá einn mann, gítar, tölvu, tvo litla syntha og mæk flytja sína frábæru tónlist á ólýsanlegan hátt. Salurinn var tekinn upp og settur í lögin á staðnum og konunni hans varpað á gítarinn þar sem hún söng bakraddir á milli þess sem hann sagði kúkasögur (allur salurinn hló) og gleymdi textum á svo skemmtilegan hátt. Svo var líka mjög skondið að sjá Íslendingana þýða alla brandarana hans fyrir milljón útlendingana sem voru þarna og allir útlendingarnir svona hlægjandi eftirá. Já, þarna ríkti gleði.

Ég fór ekki í útilegu 3.bekkjar. Slæmt kannski, en ég fékk klikkaða tónleika í staðinn. Alls ekki slæmt. Pabbi og mamma eru farin til Hollands og ég og gítarinn sitjum saman og pössum hvort annað. Meiraðsegja hundurinn er gone... En ég er sátt. Svo er ég líka í sumarfríi fram á mánudag. Sáttsátt. En mér er illt í fætinum og ég fór upp á slysó um daginn og fékk stærsta teygjusokk í heimi og það er verið að gera mig íbúfenaddicted. Mínus eitt sátt. Samasem sátt. Fínt flott. Af hverju er ég að blanda stærðfræði inn í þetta?

Ég er júróvísjon nörd eins og þeir sem þekkja mig best vita. Ég hef verið það síðan í barnæsku og mun ætíð verða. Eitt sinn nörd, ávallt nörd. Þessvegna hafði ég gaman að keppninni á fimmtudaginn og mun skemmta mér í kvöld. Ekki það að ég fíli svona tónlist endilega, en ég dæmi lögin út frá júróvísjónlegum forsendum. Mér fannst íslenska lagið ekki nógu gott, en það var betra en mörg önnur. Mér fannst hinsvegar íslensku búningarnir hræææðilegir í einu orði og ég skil ekki hvernig konan sem var stílisti fyrir íslenska hópinn geur kallað sig stílista. Hún veit fokking ekkert um hvað er fallegt eða ekki. Hún var alltaf með tískuþátt í Birtu sem var bara mesta krapp í heimi og svo þykist hún ætla að vera voða sniðug og senda Selmu á svið í síðum sundbol með glimmeri og hettu. Svei henni. Ég get líka fullvissað ykkur um að í keppni sem þessari skiptir svona máli. Þegar öll lögin eru jafn hálfléleg þá er maður minnst að fara að kjósa fólk í ljótum búningum, nema það sé fyndið.

Æji nóg af júró-röfli, þeir sem vilja meira setja sig bara í samband. ÁFRAM NORGE!

En elsku fólk -GLEÐILEGT SUMARFRÍ!

Hildur, out.

2005-05-15T23:56:00.000Z

Nenniru að koma út og grarfa saman?

Á Laugarvatni er sennilega rekin eina Grörfuþjónustan á landinu. Mér fannst það óttalega sætt þegar ég rak augun í auglýsinguna í sundlauginni þar sem á svo ótrúlegan hátt var búið að klúðra svona einföldum hlut. Mér finnst þetta samt gott nýyrði. Þarf bara að redda góðri merkingu líka.

Ég var sumsé í svona æfingabúðum á Laugarvatni sem var hin besta skemmtun. Við enduðum með að fara á Pizza 67 á Selfossi og vera ógeðslega pirrandi. Borða fáránlega mikið af pizzum á hlaðborði, færa hjúmongus leðursófa og almennt bara já.

Svo hefur afgangurinn af helginni einkennst af almennu ólæri. Alveg skemmtilegt hvað ég er komin yfir lítið efni fyrir blessaða eðlisfræðiprófið. Já ég er sífellt að ná nýjum hæðum í hlutverki kærulauss námsmannseymingja.

Vá, ég er í þessum skrifuðu orðum að hlusta á Shake your coconuts sem hún elskulega Sigrún sendi mér, það gerist varla súrara.

Ég er afskaplega heit fyrir The Flaming Lips þessa dagana. Og það er eimmitt eitt lag með þeim sem ég bara næ ekki úr hausnum á mér, Do you realize?? heitir það. Tekstinn er bara svo skemmtilega naíf eitthvað!

Do you realize

That you have the most beautiful face?
Do you realize
We're floating in space?
Do you realize
That happiness makes you cry?
Do you realize
That everyone you know someday will die?
And instead of saying all of your good-byes
Let them know you realize that life goes fast
It's hard to make the good things last
You realize the sun doesn't go down
It's just an illusion caused by the world spinning round
Do you realize?
Do you realize
That everyone you know someday will die?
And instead of saying all of your good-byes
Let them know you realize that life goes fast
It's hard to make the good things last
You realize the sun doesn't go down
It's just an illusion caused by the world spinning round
Do you realize
That you have the most beautiful face?
Do you realize?

Mmm..það er eitthvað við þetta. Svona eins og jarðaber, já alveg eins og jarðaber. Svo má ekki gleyma sándtrakkinu úr Goodbye Lenin, sem er unaðslegt. Ég á það samt ekki. Héðinn lánikallinn minn reddaði því.

Æji ég er svo þreytt að ég nenni engann veginn að blogga meira.

Grarf grarf.

2005-05-09T16:42:00.000Z

Andorra?

Þá eru fleiri próf búin en eftir eru. Það er alltaf ánægjuleg staða sem ætti að gleðja eilítið. Það var jarðfræðin í dag, sem hver mannsbarn ætti að vita að er ekki mitt uppáhalds fag. Mér gekk svona skikkanlega en kom sjálfri mér á óvart með því að vera bara of róleg með þetta og enda með því að ná ekki að klára! Slappt.

Fékk að vita í gær að ég væri víst að fara til Andorra í lok mánaðarins. Mér finnst það virkilega fyndið. Þetta er næstum því bara punktur á landakortum, þar er töluð katalónska ef mér skjátlast ekki og þau eru með hræðilegt júróvísjonlag. Ég þekki líka engan sem hefur farið þangað, er það nokkuð? Þá er ég meiraðsegja að fara að skáka pabba kallinum við. Fyrsta land sem ég kem til sem hann hefur ekki komið til. En já, ég er sumsé að fara að keppa fyrir Íslands hönd á Smáþjóðaleikunum. Það verður án efa partí.

Ég get hreinlega ekki beðið eftir að prófin klárist. Mér finnst það reyna svo gífurlega á mitt litla sálartetur þótt ég geti ekki gerst sek um að læra mikið. Þetta er bara svo niðurbrjótandi eitthvað.

En tónlist og ný heyrnatól (stærri en afi minn) hafa reyndar bjargað miklu. Talandi um tónlist þá rakst ég hérna á nýtt Coldplay lag, Talk (dánlódið því hér) . Þetta er eitthvað óútgefið stöff þar sem meistarar Coldplay eru sumsé að fá nokkrar hugmyndir lánaðar hjá Kraftwerk, sem er víst í miklu uppáhaldi hjá þeim. Mér finnst þetta sniðugt lag og þá er ekki úr vegi að minnast á annað sniðugt lag, en það er nýja White Stripes lagið, Blue Orchid. Njótið nú vel börnin góð, en þessa góðmennsku mína er upp úr því að hafa að ég hef á síðustu dögum fengið brennandi áhuga fyrir mp3blog-fyrirbærinu. Tær snilld.

Ég er svo heilalaus í dag sem aðra daga....en verum samt glöð og kát krakkar mínir!

2005-05-04T23:01:00.000Z

Miðvikudagskvöld

Markmið: Fara úr peysunni

Útkoma: Festist í tölvunni í fjörtíu mínútur

Glæstur árangur Hildur.

Getur einhver sagt mér hvernig augun mín eru á litinn?

Évilsona játakk!

2005-05-01T21:54:00.000Z

Litlir hlutir
Það er merkilegt hvað sturta, settlega skorið grænt epli, sódavatn og fólk eins og Emilíana Torrini og Kings of Convenience gerir lærdóm fyrir stærðfræðipróf bæranlegri.

2005-04-24T20:03:00.000Z

Tussufrussa

Ég gerðist menningarleg þessa helgi. Á föstudaginn skellti ég mér í bíó á La mala educación á kvikmyndahátíðinni. Hvílík gargandi snilld verð ég nú bara að segja. Þessi mynd skipar sér í hóp bestu mynda sem ég hef séð. Mig langaði strax að sjá hana aftur. Kannski var það líka út af því að mér og Sigrúnu tókst á glæstan hátt að koma svona fimmínútum of seint. Það er samt ótrúlega lár fjöldi mínútna ef maður athugar að ég er sein. Sigrún er seinni. Við samanlagt og aðeins 5 mínútur! Ég held þó að hún hafi átt 4 mínútur. En nóg um það.
Gabriel Garcia Bernal er fallegur maður, afar fallegur. Hann lék í þessari mynd og einnig Motorcycle Diaries sem ég sá um daginn. Þið megið alveg gefa mér símanúmerið hjá honum ef þið þekkið hann.
Á laugardaginn fór ég svo í leikhús. Þar lærði ég til dæmis orðið sem er í fyrirsögninni. Og ég sem hélt að svona orðbragð væri ekki kennt á svona hámenningarlegum stöðum! Héri Hérason hét verkið sem sýnt var í Borgarleikhúsinu. Þetta var afar kraftmikil og skemmtileg sýning sem kom mér á óvart. Hún gat í rauninni ekki gert annað þar sem ég vissi ekkert um hana. Það er oft fínt að vera ekki með neinar væntingar.
Í dag ætlaði ég svo að fullkomna menningarþrennu helgarinnar og fara á listasafn. Myndasögusýningu. En ég beilaði á því af sökum druslugangs. Og með því að sannfæra sjálfa mig á að ég ætti frekar að læra. Mér tókst að sannfæra mig, en ég fylgdi sannfæringunni slælega eftir.
Í staðinn horfði ég til dæmis á Eurovision þátt og Opruh. Já, þar sökk menningargildið um nokkur stig. Annars var Opruh þátturinn alveg frekar sláandi. Hann var um Lance Armstrong hjólreiðakappa. Hann slóg mig eiginlega bara útaf laginu. Ég vissi lítið sem ekkert um þennan mann en komst að því að hann fékk krabbamein í eistu, lungu og heila rétt eftir tvítugt og voru svona 40-50% líkur á að hann myndi lifa þetta af. En hann efaðist aldrei og vann sig gegnum sjúkdóminn, kom fílelfdur til baka og sigraði Tour de France 6 sinnum. Vá, ég get ekki annað sagt. Ég dáist af fólki eins og honum og maður getur ekki annað en hugsað sig um eftir að hafa séð svona. Klappklapp fyrir Lansa.

Mæli með: seríósi með banönum og Keep Fallin' með Hot Chip

2005-04-19T21:38:00.000Z

"Hugurinn ber mann hálfa leið...og....og hálfnuð er leið þá hafin er! Heyrðu þá þurfum við ekkert að fara í strætó! Ha? Ha?" Einhverjir gáfuðustu rónar sem ég hef orðið vitni af, Lækjartorg, í dag, 18:47. Afhverju var ég stödd þar? Jú, ég fór í prufu fyrir vinnu í Götuleikhúsinu. Eða ætlaði að fara í prufu. Þegar við vorum búin að afklæða á okkur fæturna og búið var að fræða okkur aðeins um starfið, kom bomban. Konan sagðist vilja hafa það á hreinu að þeir sem gætu ekki unnið þær 8 vikur sem Götuleikhúsið yrði starfrækt-yrðu ekki ráðnir! Ég með mínar fyrirhuguðu utanlandsferðir labbaði þá bara út, enginn tilgangur fyrir mig. Þetta hefði nú mátt segja manni í símann í staðinn fyrir að láta mann koma þarna í tilgangsleysi. En ég þarf ekki að örvænta, Pósturinn leyfir mér að fara til útlanda, svo það verður póst-sumar og vonandi Afríka og Eistland!

Ég vil mæla með Beth Gibbons og Rustin Man. Þau eru svo yndisleg að Kyoko(poddinn minn) hefur ekki fengið að gefa mikið annað frá sér uppá síðkastið. Ég vona að hún gefist ekki upp á mér og segji mér upp. Ég yrði nokk eyðilögð án Kyoko.

Hey, henti inn myndum frá kosningarvöktebói á NÝJA myndasíðu( gamla er fyllibytta).

Nenniggimeir, skrifið eða dettið niður stiga!!

2005-04-16T09:16:00.000Z

Góðan daginn!
Hér sit ég á laugardagsmorgni klukkan rúmlega 9, fersk að vanda. Sjálfspíningarhvöt mín er á háu stigi þessa dagana þar sem ég er að fara í æfingarbúðir(trainingshops) þessa helgi en ég þyrfti mest af öllu að sofa. Og læra stærðfræði, en það er líka sjálfspíníng. En ekki fer allt alltaf eins og best verður á kosið.
En vikan var mjög skemmtileg. Á miðvikudaginn var tryllt grímuball(maskdance) á Pravda. Valbúrgerinn minn var svo góð að halda fyrirpartí, með hálfum dags fyrirvara. Ég, Elísabet og Ingibjörg hituðum okkur þó upp fyrir það með að fara á Ruby Tuesday(Rauðbrúnn Þriðjudagur) og skola niður tveim Triple Chocolate Tallcake( Þreföldum Súkkulaði hávöxnum kökum). Úff, hjúkkan, sjóræninginn og bond-stúlkan voru að vonum alltof saddar en heppnin var með okkur og Bond, Björn Bond fann okkur á leiðinni þaðan og sá um keyringar í fyrirpartíð með dágóðum stoppum. En já, fyripartíið(the before party) var stakasta snilld. Bekkurinn(the bench) var mættur og nokkrir aðskotahlutir, sem höguðu sér þó vel. Mikil kæti ríkti, og voru búningarnir af öllum gerðum og stærðum(MYNDIR). Þegar klukkan var orðin rúmlega ellefu, færðist partíið yfir í strætó(Street-o) þar sem gleðin hélt áfram. Strætóbílstjórinn hefur ekki vitað hvaðan á sig stóð veðrið( where the weather came from) þegar strætóinn fylltist af uu, já hressum, unglingum í grímubúningum, syngjandi hástöfum(high-letters). Eini eðlilegi farþeginn fór út á næstu stoppistöð. Þegar við komum loks niður í bæ færðum við líf og fjör í röðina og von bráðar var öll röðin orðin syngjandi, Bítla og Britney. Komumst inn rétt fyrir tólf svo að glöggir lesendur geta séð að ég var aðeins rétt rúman klukkutíma (clock-time) á ballinu sjálfu. Hann var því nýttur vel og dansað eins og hjúkka, spjallað og haft gaman. Svo var öllum skrílnum hent út og náði ég þá með einstökum hæfileikum hjúkkunnar að húkka mér far hjá bekkjarbræðrum mínum(my benchbrothers) og spara því leigubílsfé(rentingcarmoney). Hressleikinn var þó ekki alveg farin, en ég sofnaði samt fljótlega, enda skóli daginn eftir- myglaður skóli! (SÖNNUNARGAGN)
Á fimmtudaginn var það svo Ömmukaffi, bandið UHU, með félögum mínum, skemmtilegt samansafn þar. Sjúkt góður trommari sem dáleiddi mann gjörsamlega upp úr kakóbollanum! Og svo heim þar sem beið fyrirlestur( before-read). Og í gær var ég bara eins og þreyttur krókódíll, mjög þreyttur krókódíll. Ekki gaman, neii.
En helgin verður tekin með trompi,
Sælt.

Aths.! (skrifað kl 19:57 sama kvöld) Öhh...ég var súr í hausnum þegar ég bloggaði(svigaflipp), en "sletturnar" eru tileinkaðar góðum vini sem stundar beinþýðingar af kappi!

2005-04-07T15:30:00.000Z

Slagur- feitur slagur!

Skólinn í dag var allmennt brjálaði. Allskonar góðgæti og rusli prangað inn á mann hægri-vinstri og vart hægt að þverfóta fyrir áróðri. Bæði menn og konur hafa líka stundað það mikið að lofa upp í ermar sér, sem er vitanlega vafasamt. Spilafélagið Slagur(Elísabet, ég, Sigrún) buðum svöngum nemendum upp á spilakökur og myndskreytt spil. Svo eftir þetta brjálaða hádegishlé voru mótmæli við Alþingishúsið gegn styttingu náms til stúdentspróf. Ég tók fullan þátt í þeim enda finnst mér þau fullkomlega eiga rétt á sér. Á sama tíma féll niður sögupróf þannig að skóladagurinn var fremur sætur. Enda nóg af sykri hent í mann. Í kvöld er það svo Edith Piaf og á morgun : Kosningarnar!

Ég vil biðja fólk að láta ekki gylliboð blekkja sig og kjósa eftir bestu sannfæringu og hér kemur sannfæringin.

Þegar þér, kæru vinir hafið sest niður fyrir framan tölvuna á morgun til þess að kjósa, munuð þér sjá framboð til Spilafélags Framtíðarinnar. Merkið þá exx við eftirfarandi nöfn: Elísabet, Hildur og Sigrún, ef þér viljið eiga góða framtíð í vændum, fulla af spilagleði og glaum .

Takk fyrir.

Þessi áróður var í boði Spilafélagsins Slags ( hér er slagur, um slag, frá slagi, til slags!?)

2005-03-30T20:26:00.000Z

Rassgat í bala

Þetta fannst Kanaríköllunum voða sniðug setning. Það var líka fyndið að hlusta á þá reyna að segja þetta. Og já, ég er sumsé komin heim. Kom heim klukkan 03:30 í nótt og er því ekki ferskasta manneskja í heiminum akkúrat núna. En hálft kíló af djúpum og þrír kleinuhringir hjálpuðu til. Ég var svo heppin að lenda við hliðina á 6 ára gæja í flugvélinni sem frussaði og ég þurfti að halda honum uppi félagsskap hálfa leiðina heim. Aldrei hef ég hitt barn sem er jafn tregur pússlari. Annars nenni ég ekki að gera neitt núna, ég er húðuð eirðarleysi og ætla því bara að leyfa ykkur að lesa í tómið.

2005-03-15T00:27:00.000Z

Jææææææææja,

Helgin var virkilega feit. Lokahelgi, Morfís og almennt brjálæði! Nánari útlistingar fara ekki fram hér enda á ég að vera annað hvort sofandi núna eða pakkandi niður. Allt er búið að vera tryllt síðustu daga og ég trúi því ekki alveg að það sé Kanarí á morgun. En svona er þetta víst- ég á eftir að verða mjög sæl eftir nokkra klukkutíma, komin í hitan og rólegheitin. Planið er bara að njóta alls, æfa, sólbrenna ekki of mikið og ekkert vesen. En hafiðið það gott hér heima, ég nenniggi meir.

BLESS ÍSLAND!

2005-03-08T23:12:00.000Z

Everyone's a V.I.P to someone

Ég er svo létt á fæti. Mér finnst eins og þungu fargi sé af mér létt. Samt hefur ekkert breyst í raunveruleikanum, en það mun gerast. Ég get ekki beðið. Það er alveg undarlegt hvað maður getur blekkt sjálfan sig án þess að gera sér grein fyrir því og jafnvel leiða hugann að því!

Ég fór á Hljómalind, hið lífræna kaffihús áðan og það var voðalega notalegt alltsaman. Fékk besta súkkulaði sem ég hef fengið í langan tíma sem ég svolgraði niður með hinni yndisfögru tónlist sem prýddi Amelie á sínum tíma.

Það er svo ótrúlega mikið að gera að ég er hrædd um að áður en ég viti af verði ég komin uppí flugvél á leiðinni til Kanarí. En eftir því sem ég best veit á það að gerast á þriðjudaginn. En maður veit aldrei. Allavega nóg að gera þangað til, Páskaloki í fullum undirbúning og ekki er verið að spara heimavinnuna í skólanum.

Titillinn vísar í lokalagið af disknum Thunder, Lightning, Strike sem hljómsveitin The GO! Team á heiðurinn af. Þessi hljómsveit er náttúrulega ekki annað en snilld og síðan ég fékk mína ólöglegu kópíu af þessum disk(sem ég er ekki stolt af) hef ég hlustað merkilega mikið á þetta sull. Þetta er í orðsins fyllstu merkingu sull, þar sem ég get ómögulega greint undir hvaða flokka maður ætti að setja þessa tónlist. Enda finnst mér ekki að svo þurfi alltaf að gera. Ég hef gaman af samblandi. En það er samt ágætis skemmtun að lesa um svona stíla hér

En ég vil óska The Dyers innilega til hamingju með áframgangið á Músíktilraunum sem voru í kvöld og ég komst svo óheppilega ekki á...

Kærleikur til allra!

2005-03-01T21:34:00.000Z

Ferskleiki

Í dag var ég afar hress þrátt fyrir ójarðneska skítafýlu sem lá yfir Reykjavíkurborg í dag. Hinsvegar skein sól í heiði og fólk var létt á sér. Í lífsleikni fórum við í landaleik. Hópurinn minn var ríka og fína og heppna Frakkland og hin löndin grátbáðu okkur um viðskipti. Við höfðum vit fyrir okkur og komum út í feitum plús. Reyndar urðu USA ríkust en ég meina hey, við vorum þó fáguð og gáfum meirað segja fátæku löndunum eins og Brasilíu skæri á lokamínútunni.

Helgin var ansi skemmtileg. Fór í skreytóferðina, þrátt fyrir að hafa ekki skreytt einn einasta fersentimetra. En ég hafði gert Loka sem vann mér inn rétt til þess að fara. Svo buðu tveir herramenn mér líka með sér og hvernig getur lítil 3.bekkjarstelpa annað en tekið svo góðu tilboði frá sér eldri og einnig myndarlegum mönnum? Já nei, það var ekki hægt! En gamanið var semsagt haldið á Snorrastöðum sem er einhversstaðar uppí Borgarfirði ef mér skjátlast ekki. Heiti potturinn var vel notaður. Þar fór meiraðsegja fram stjörnuskoðun, brandarar, töfrabrögð, lífsreynslusögur og bara almennt skvett. Margur maðurinn var vel hress og góður á því og það var ansi hlægilegt oft á tíðum. Svo átti fólk til að þenja söngraddir sínar óheyrilega mikið með óskalögum á iPodnum. Mér fannst það líka mjög fyndið. Og svo sprangaði fólk líka allmikið hálfnakið um, ekkert endilega að pæla í því. Mikið hlegið og mikið gaman. Svo var vaknað nokkuð snemma daginn eftir og "þrifið"(ég veit ekki hversu mikið það kallast að þrífa að skúra borðin með sama stöffi og maður skúraði gólfið með- nota bene án sápu!) En það lúkkaði vel og þá brunuðum við heim, um hádegi á sunnudegi. Þreytan sagði til sín þann dag og undirbúningur undir próf var ekki efstur á listanum. Þetta varð að svona skemmtilegu dilemma, alltaf þegar ég fór að pæla í því að læra þá gat ég það ómögulega því að ég fattaði hvað ég kynni lítið og ég vildi ekki líta í bækurnar og sjá að ég kynni ekki neitt því að þá myndi ég eitthvað missa mig þannig að ég frestaði þessu eins lengi og mikið og ég gat. Góð taktík Hildur, já!

Ég komst ískyggilega nálægt því að drepa lifandi veru áðan þegar ég dúndraði hnénu í sturtuhurðina. Vo-hont! Ég er náttúrulega svo mikill hrakfallabálkur að fólk er farið að búast við hverju sem er af mér. Það er líka svo skemmtilegt hvað ég næ að meiða mig alltaf á ótrúlega kjánalegan hátt. Við skulum nú ekki fara nánar útí þá sálma, enda dansa ég til að gleyma.

Foreldrafríi sjálfhverfu tíminn með einkaafnotkun af bláum bíl, frumlegri eldamennsku, spillingu og ósiðlegheitum er að líða undir lok. Það er svosem ágætt, þau eru fínt fólk.

En ég er líka fínt fólk sem ætlar að vera heiðarlegt og læra núna. Fíntfínt.

The Irish Keep Gate Crashing- The Thrills..........klárlega lag dagsins!

2005-02-25T22:38:00.000Z

!!!

Það er hljómsveit. Ég er að hlusta á hana núna. Þökk sé snilldinni.

Það er eitt fyrirbæri sem er mér mikið hugsunarefni, nú sem fyrr. Ég velti því oft fyrir mér enda sé ég það verulega oft. Svo oft að maður spyr sig hvort það sé nauðsynlegt, eðlislægt eða bara svona ótrúlega útbreiddur ávani. Mér finnst þetta fyndið fyrirbæri en samt pirrar það mig frekar mikið. Sérstaklega þegar það fer út í öfgar, sem gerist oft á tíðum. Þetta er mjög áberandi í fjölskyldu minni og ég er sérstaklega í áhættuhóp að fá þetta fyrirbæri, jafnvel á háu stigi eins og móðir mín. Stundum gerist ég sek að stunda þennan leiðinda sið og verð virkilega vonsvikin þegar ég fatta það. Ég geri mitt besta í að reyna að útrýma þessu hjá mér og mínum og vona að eftir nokkur ár verði heimurinn laus við:

speglasvip.

Ég er ekki viss hvort að strákar viti hvað ég er að tala um, enda hef ég ekki séð marga stráka með speglasvip. Þetta lýsir sér semsagt í því að kona/stelpa horfir í spegil og breytir þá andlitsfalli sínu ósjálfrátt til dæmis með að setja örlítinn stút á varir, þrýsta þeim fram, lyfta augabrúnunum eða eitthvað í þeim dúr. Þetta er í alvörunni virkilega heimskulegt, en það eru kannski ekki margir aðrir sem taka eftir þessu.

En hvaða tilgangi þjónar þetta? Konurnar eru að gera þetta eingöngu fyrir sjálfa sig svo þær "haldi" að þær séu "fallegri" akkúrat á meðan þær horfa í spegil. Þá geta þær gengið sáttar í burtu frá speglinum og brosað framan í lífið, vitandi að þær líta "fallegar" út. Þær muna bara myndina úr speglinum, halda að þær líti þannig út og fussa svo og sveia þegar það eru teknar myndir af þeim. "Gvöðhvaðégmyndastílla"

Nú, nema þær séu svo með speglasvipinn á myndinni!

2005-02-22T22:33:00.000Z

Ég var með steina á bakinu og keyrði heim í þokuni. En nú ætla ég að fara að sofa.

Við heyrumst...

2005-02-17T19:59:00.000Z

AES

Áðan liðu tveir klukkutímar. Ég hef ekki hugmynd hvert þeir fóru. Þeim er sárt saknað því að þeir voru bráðnauðsynlegir í lærdóm fyrir efnafræðipróf. Hafi einhver séð þá eða tekið þá í leyfisleysi er sá hinn sami vinsamlegast beðinn að láta mig vita. Þá get ég kannski öðlast meiri hugarró en er ríkjandi í konungdæmi Hildar akkúrat núna. Ég var að setja hettu yfir hausinn á mér. Það er virkilega róandi.

Ég fór í þrjú próf í gær. Tvö hefðbundin og svo bætti ég einu við svona bara upp á gamanið, varð nú að bæta metið. Það þriðja var semsagt áhugasviðspróf. Ég fékk útkomu og í ljós kom að ég hafði áhugasvið. Frábært. Það er svo leiðinlegt að vera áhugaleysingi.
Nánar til tekið var ég Artistic. Það var svosem fínt, ég bjóst líka við því. Næst kom
Enterprising og þriðja var Social. Kerfið er svo skemmtilegt að það er hægt að raða upphafsstöfum þriggja efstu þemanna og finna hentugt starf samkvæmt því. Ég á helst að verða odíjóvisjúal pródöktjón spesíalist. Hvað sem það nú er.

Það sem ég elska NÚNA:

Kings of Convenience (yndislegur norskur dúett sem bræðir hjarta mitt en þeir mættu breyta nafninu kannski í Kings of Cola eða eitthvað álíka þægilegt)
Rúmið mitt, svefn, blund, dott, lúll, hangs
Dökkt súkkulaði frá Nestlé
Kyoko
Elskulegu vini mína og bekkinn minn
Bílprófið

Það sem ég elska ekki jafn mikið núna:

Próf, ritgerðir, fyrirlestra, heimavinnu
Framtíðina(ekki Framtíðina, heldur framtíðina, alltof mikið að ákveða)
Veðrið
Að skilja ekki- fólk og hluti
Stress
Gluggann minn
Hausinn minn

Ég ætla ekki að hafa þetta lengra, heldur rýr færsla kannski, en hey, fariði þá á Herranótt ef þið þarfnist meiri skemmtunar! Mjéh fannstða ógó æðó:)

2005-02-14T15:15:00.000Z

Vinsamlegast skrifið titil hér

Ég var að lesa blogg áðan og mér varð óglatt.

Ég ætla því ekki að gera annað en að segja ykkur frá myndum sem voru teknar á árshátíðadaginn. Er ekki sagt að myndir geti sagt meira en mörg orð? Ég veit ekki um það,

en hérna:

www.photos.heremy.com/neisko

2005-02-10T01:08:00.000Z

Fríkadellur

Ég ætla að hafa þetta aðeins uppbyggilegara og bjartsýnara en síðustu færslur hafa verið. Það hafa allir gott af því. Enda er ég komin í frí og þá er maður alltaf glaður. Eða þegar einhver gefur manni nammi, eins og ég sagði eðlisfræðikennaranum í dag. Hann hló bara að mér. Honum fannst ekki góð athugasemdin mín að það mætti hlusta á iPod því að hann hefði verið að fjalla um svoleiðis í síðasta tíma. Hann gerði það víst og teiknaði meira að segja mynd af hleðslutæki fyrir apparatið upp á töflu. Þetta gerði það að verkum að ég sat það sem eftir var af eðlisfræðitímanum í öngum mínum yfir þeim villandi skilaboðum sem heimurinn er fullur af.
En svo gleymdi ég því og fór að hugsa um hvað gerðist ef maður setti albínóa í ljósabekk.

Það er frí á morgun og hinn, vúhú. Svo keypti ég mér líka mikið af skemmtilegu efni á útsölulokum um helgina: Interpol, the Eels, Kelis(Millionaire á fullu), Blonde Redhead og Lost in translation(langþráður draumur). Yndislegt.

Árshátíð á morgun. Dagurinn er þéttbókaður af skemmtidagskrá sem gengur mikið út á að næra líkama og sál af góðmeti, ætu sem upplifðu. Ég hlakka mikið til því nú á sko að skemmta sér- a la American Style. Samt ekki í bókstaflegri merkingu. Bandaríkin er þema árshátíðarvikunnar en við erum að fara út að borða á Ítalíu! Hérna erum við aftur komin yfir í villandi skilaboðin. Sannið til, heimurinn er stútfullur af þeim! En já okkur er alveg sama um það. Það er semsagt allt voða bandarískt í mínum elskulega skóla og allir tala ameríkönsku eins og mestu vitleysingar.
ÁrshátíðarLoki kom líka út í byrjun vikunnar. Hann er voða fallegur og gladdi vonandi hjörtu MR-inga sem og annarra inga sem í hann komust. En samt ekki auglýsendanna. Það er ótrúlegt hvað auglýsingar eru ótrúlega mikil plága í öllum myndum. Það er erfitt að safna þeim, og vesen að púsla þeim saman og svo er meiraðsegja leiðinlegt að skoða þær- og svo eru ljótu kallarnir óánægðir í þokkabót! No win situation here! -og þessi sletta var í boði árshátíðarviku Framtíðarinnar. Ég fékk að keyra druslu, beinskeytta druslu sem hikstaði og ískraði þegar ég þurfti að sækja Loka. Ég var eiginlega bara mjög stolt af mér þá. Ég keyrði semsagt druslu í fyrsta sinn, upp í Kópavog og fann einhverja bókbindistofu lengst út í sjó sem var eiginlega eins afskekkt og hægt var. Ingibjörg sat við hliðina á mér þannig að hún á smá af heiðrinum líka. Og já hvað? Náðum í alla Lokana, rötuðum þangað, skemmdum ekki bílinn og allir glaðir(stöðumælasekt?nei aldrei)!
En nú er Jagúar á fóninum sem er nóg fyrir alla til að hoppa í rúminu sínu. Ég er orðinn frekar mikið þreytt en vil ekki fara að sofa því að ég er í fríi. Þetta er dýrmætur tími sem á ekki að eyða í svefn! Endemis vitleysa. Þessi svefn stjórnar manni svo. Maður elskar hann, en samt vanrækir maður hann svo rækilega. Þetta er stormasamt samband en alltaf endar maður á að snúa til hans aftur, þrátt fyrir að hafa afneitað honum, kemur jafnvel skríðandi til baka. Án allrar dignitíu. Hann hefur mann svo í rassvasanum. Er svefn samt með rassvasa?
Cíceró anyone?
Þögn.
Jæja þá, góða nótt.

(Ah fokk, þetta lag átti engan veginn að koma núna- Let's stay together með Al Green. Helvítis villandi skilaboð..)

2005-02-03T22:14:00.000Z

Hvað get ég sagt?

Ég get svo svarið það, ef þessi vika hefur ekki verið furðuleg, verður engin vika það. Aldrei áður í ,,venjulegri" viku hef ég sofið í 2 klukkutíma, í tvær nætur. Ég hef aldrei áður þurft að vera svona skynsöm og tekið jafn erfiða ákvörðun sem var þvert á móti það sem ég vildi -enda á maður ekki að þurfa að gera það þegar maður er rétt orðin 17. Ég hef aldrei fundið fyrir jafn sterkum tilfinningum og þessa viku. Ég hef samt sjaldan orðið vör við jafn mikla væntumþykju og eimmitt þessa viku, öfugsnúið já. Ég hef aldrei áður reddað jafn flottu blaði frá grunni og ég gerði(æ þið vitið, við) þessa vikuna. Ég hef sjaldan verið jafn þungt þenkjandi og utan við mig. Ég hef aldrei elskað eina línu í lagi jafn mikið. Ég hef aldrei áður bloggað uppí rúmi.

Ég hef aldrei áður æj....skrifað þessa færslu.

Furðulegt.

Oh well, okay- Elliot Smith

Here's the silhouette
the face always turned away
the bleeding color gone to black
dying like a day
couldn't figure out what made you so unhappy
shook your head to say no no no
and stopped for a spell
and stayed that way
oh well, okay
i got pictures, i just don't see it anymore
climbing hour upon hour through a total bore
with the one i keep where it never fades
in the safety of a pitch black mind
an airless cell that blocks the day
oh well, okay
if you a get a feeling the next time you see me
do me a favor and let me know
'cos it's hard to tell
it's hard to say
oh well, okay
oh well, okay
oh well, okay

Þarna er línan mín fallega falin.

Vonandi eigið þið góða viku, ég vona að mín verð eðlilegari.

2005-01-27T17:53:00.000Z

Upp og niður

Það er nefnilega málið. Lífið fer með mann upp og niður. Þú ert í hárri uppsveiflu og þá allt í einu ertu dottinn niður. Án þess að geta nokkuð í því.

Það böggar mig.

Það var allt svo sniðugt fyrir nokkrum dögum, í dag er það það ekki. Ég er veik og ég þoli ekki að vera veik. Þá er ég bara heima og líður eins og aumingja, já eins og aumingja. Það eina sem mig langar í er súkklað og vera með uppáhalds manneskjunni minni.

Vælukjói

Ég fór í bíó á Löngu Trúlofunina í gær. Hún var fín, en ekkert jafn mikið meistaraverk og ég hélt. Jafnaðist ekki á við Amelie. En samt falleg, á sinn hátt. Kannski var ég bara ekki nógu vel upplögð. Dagurinn í gær var neflilega ekki heldur uppá marga fiska

Síðasta sólarhring er ég búin að hugsa á við heila viku. Það þreytir heilann minn og það er farið að ískra í hjartanu mínu. Ég held samt að það sé útaf því að ég er veik.

Þessvegna langar mig að gera eitthvað hugsunarlaust núna. Eins og að horfa á bíómynd, en úppsadeisí! Engin bíómynd á svæðinu. Meira bögg.

Mig langar í alla hina Elliott Smith diskana. Keypti mér XO um daginn og hann er yndi. iPodinn minn er búinn að renna þessari elsku í gegn égveitekkihvaðoft síðan þá.

ég vil biðja fólk sem kallar sig bloggara að gjörasvovel að blogga

ég er ekki í stuði

2005-01-21T23:54:00.000Z

Nýtt útlit

Já, ég vildi bæta gráu ofan á svart. Reyndar er ég mjög litaglöð manneskja en þetta lúkk er ég mjög sátt með, enda sjálfhannað að mestu leyti.
Ég er búin að elska eitt lag í allan dag. Mér fannst það aldrei neitt sérstakt en í morgun í strætó langaði mig alltíeinu óstjórnlega að hlusta á það og gerði það svo vel nokkrum sinnum yfir daginn. Kæru landsmenn, lag dagsins og sennilega þeirra næstu er:

Lucky- Radiohead

Þú hlusta núna, ef þú vilt upplifa fegurð.

Í gær var voðavoðagaman. Það var semsagt Söngvaball MR með öllu tilheyrandi! Mjög góð stelpa sem vann keppnina og það var mikið um fleeepp atriði. Mér fannst þau flest sem ég sá þvílíkt fyndin, en svo fannst víst ekki öllum! Maður hefur nú oft farið á fjölmennara ball, en það var fámennt en góðmennt og DJ Paul Oscar sá um að trylla lýðinn eins og honum einum er lagið.

Það var ógeðslega fyndið að horfa á fólk í Eðlis-og Stærðfræði kombóinu sem við fengum í fyrstu tímunum í dag. Fyrst um sinn var ég alveg að sofna oní bækurnar en svo þegar ég fór að líta í kringum mig vaknaði ég heldur betur. Ég hló mig máttlausa inní mér að óóótrúlega dofnum andlitum bekkjarsystkina minna sem láku í sitthvorra áttina með sljó augun í fararbroddi. Vá, ég verð að koma með vídjókameru næst í skólann eftir ball!

Annars fór ég á máttlausustu æfingu sem ég hef farið á í dag! Eftir að hafa hangið og talað í kortér eftir að við byrjuðum skokkaði ég í tíu mínútur rétt svo og var þá að sligast úr hósta og ég andaði eins og nashyrningur eða eitthvað. Frekar óaðlaðandi. Svo hafði ég ekki kraft í að teygja og lá eiginlega bara ofan á Þóru stundaði vælni. Hahah, eða nei stundaði ekki beint vælni en hún kom fyrir, enda leið mér ömurlega. Þóra var svo elskuleg að skutla mér bara snemma heim og ég fór bara í náttfötin, át á mig gat(ehemm?) og horfði á ædol. Mér finnst eiginlega svona ekki-gera-neitt föstudagskvöld best því að ég er eiginlega alltaf bara orðin drulluþreytt þá og á alveg skilið að gera-ekki-neitt. Ég tala nú ekki um þegar maður er einn heima! Ég var að reyna að útskýra áðan hvernig ég fæ stundum svona söngköst. Þau eru skrýtin svo að það er erfitt að útskýra þau. Þá þarf ég að syngja og syngja og syngja þangað til ég missi röddina. Það hentar ekki vel þegar maður er veikur fyrir. Hættesssu!

Já, það er allt að gerast, ég get svo byrjað að keyra á mánudaginn, þegar yfirvaldið kemur heim á klakann- því ÉG ER KOMIN MEÐ BÍLPRÓF! Jájá, próf numeró 2 -villulaust takkfyrir!

En, ég ætla að reyna að hætta vera veik, enda er ég ekki veik í eðli mínu. Þetta er bara einhver skynvilla þar sem allir í kringum mig eru veikir. Og líka þar sem foreldrar mínir eru ekki heima. Án gríns. Ég verð BARA veik þegar þau eru bæði í burtu.

kærleikur til ykkar allra

2005-01-18T22:04:00.000Z

Heppni?

Í dag, í mínu versta pirringskasti í heila viku(bílprófið muniði) gerðist nokkuð ótrúlegt sem fékk mig til að hugsa mig um. Allt fram að þessu hafði þetta verið svona Böggdagur þar sem allt er pirrandi. Þurfti að eyða öllu hádegishlénu í biðröð, fékk ekkert að borða, Gísli veikur, Valborg henti túss sem gerði blett á bolinn minn, beint á brjóstið, bekkurinn var í fýlu og svo framvegis. Eftir skóla þurfti ég svo að þvælast ég allmikið um bæinn í leit að auglýsingum fyrir Loka nokkurn Laufeyjarson Það hafði gengið brösulega og mér var skítkalt. Þegar við Elísabet vorum í þann mund að gefast upp fattaði ég að ég hafði týnt veskinu mínu! Ótrúlegt hvað einn dagur getur verið ömurlegur! Ég hljóp í bakaríið sem var eini staðurinn sem ég dróg upp veskið og - ekkert veski! Með Elísabetu í eftirdragi þræddum við allar búðir sem við fórum í eftir bakaríið og ekkert veski fannst. Hún þurfti svo að fara og ég var ein eftir með núll veski, og þar að auki núll rauðakort og núll ballmiða. Þar sem ég stóð í voli og vonleysi, hringdi allt í einu síminn. Óþekkt númer birtist á skjánum. "Hildur Kristín, Hildur Kristín Stefánsdóttir?"...."uu já...." svaraði ég furðu lostin yfir þvílíku ávarpi frá ókunnugri röddu. Ég vissi ekki hvort að ég ætti að búast við happdrættisvinningi eða lögsókn, þetta var eitthvað svo formlegt. Loksins kom maðurinn sér að efninu. Hann hafði fundið veskið mitt á götunni, elskulegi maðurinn og sagði að ég gæti komið og náð í það hvenær sem væri á Skólavörðustíg 30. Sober-house eða eitthvað. Ég var alveg bit. Fetaði gleðileg skref upp Skólavörðustíginn og bankaði á Sober-house. Hvað það er hef ég ekki hugmynd um en hurðin opnaðist og við mér blasti gallabuxnaklæddur rass, ryksugandi gólf. Ég muldraði eitthvað yfir suðið um veski og birtist þá ekki alltí einu ungur strákur með veskið góða. Brosmildur rétti hann mér það sisona. Og það eina sem ég sagði var "Takk,..ég var búin að leita að þessu útum allt..." og svo brosti hann bara meira, ég brosti meira til baka og kvaddi. Manni hlýnar um hjartarætur að hitta svona fólk sem er einfaldlega gott og þarf ekkert fyrir. Ef ég hefði átt lausafé hefði ég gefið honum það. En hann verður bara að vita hversu frábær mér finnst hann vera. Ef þið hittið þennan mann, skilið þá kveðju!

2005-01-17T20:13:00.000Z

Ég var að hugsa um að skella mér í sund. Verst hvað það er ótrúlega mikið af perralegum og óþolandi sturtuvörðum. Ohh...hata þá! Ehemm nei bara grín. Þetta var nú samt niðurstaðan í dag. Ræðukeppnisbomban milli 3BI og 3BII þar sem umræðuefnið var "Sturtuverðir". Þetta var hrikalega skemmtileg keppni og ég get ekki annað sagt en mótherjar okkar í 3BII komu svo sannarlega á óvart! Enda unnu þau sanngjarnan sigur með 47 stigum. Halla okkar sýndi það samt og sannaði hversu öflug hún er og varð ræðumaður skammdegisins aðra viðureignina í röð! Allavega var mikið fjör og mikið gaman og ég er samt frekar sátt að þurfa ekki að lenda á móti einhverjum killer 6.bekkingum- gjöriði svo vel elskurnar! Múhaha... en já, ég er alveg að missa mig í bloggleysi enda var þetta brjáluð vika og næsta verður varla skárri. En brjálað er gaman, ég fíla brjálað. En svo er það tilraun#2 á miðvikudaginn. Og bara já gaman já. Æji vá ég nenni ekki þessu rögli. Ég er andagiftarsnauð, gaf allt í ræðurnar.
Ææ..ég ætla bara að skrifa bók
bæ

P.S. Hvernig á maður að túlka það þegar maður finnur óopnaðan bjór í hreina þvottnum?

2005-01-11T20:12:00.000Z

Bíldrusluprófdómaraógeðisfífl
Stundum væri gott að eiga vúdú-dúkku. Ef ég ætti svoleiðis núna af einum manni þá væri hún orðin rifin í sundur. 15 sinnum. Eftir að hafa hlustað helling á Foo Fighters og hoppað og öskrað er ég orðin nokkuð ágæt. Já, smá ágæt. ÉG MEINA HVERNIG ER HÆGT AÐ FELLA MANN FYRIR AÐ KEYRA Á 50 KM HRAÐA Í 60 KM GÖTU!!!! Sumir eru dæmdir hálfvitar og eins og ökukennarinn minn sagði þá er þessi maður bara svo óheppinn að þurfa að lifa með sjálfum sér alla ævi en ég þurfti bara að lifa með honum í klukkutíma. Og nóta bene hann lét mig meira að segja keyra lengur en á að gera tils að geta fundið fleiri mínusa. Hann skáldaði þá á staðnum og gaf mér fyrir eitthvað sem ég vissi ekki að mætti gefa fyrir. Ég veit í alvöru um eina villu sem skiptir máli ekki þúveist -þrjúþúsund! Sem annað dæmi þá var hann að spurja mig hvað ýmsir takkar í bílnum þýddu. Ég var búinn að lýsa fyrir honum að ákveðinn takki væri blástur/hiti í framrúðu og svo var annar fyrir afturrúðu og ég sagði svona "já og þetta er afturrúðan" og sagði þá ekki kallinn bara "Ja, mér sýnist þetta nú ekki vera nein rúða. Þetta er bara takki að mér virðist!" og fokking mínus fyrir það! Og hann var EKKI að djóka. Ég vona að þessi kall sem ég hef ekki hugmynd um hvað heitir lesi þetta og átti sig á hvað hann er mikið erkifífl, því að mér finnst að það ætti að stoppa hann upp og setja hann á safn sem "Mesta erkifífl 2005" - hann á titilinn svo sannarlega skilið . En já, það er kannski nóg komið af biturleika og ég vona bara að ENGINN í heiminum lendi á þessum kalli. Hann er ógeð. Ó-GEÐ!
Best að skrifa ekki meira. Ég gæti meitt tölvuna.

Já, annars henti ég inn e-m myndum úr skólalífinu á föstudaginn á síðuna mína. Njótið...

2005-01-03T21:07:00.000Z

1.janúar-bestur í heimi!

Fjölskylduboð um daginn, partí um kvöldið. Ég var í fullri vinnu við að eiga afmæli. Þetta var besti afmælisdagur sem ég hef nokkurn tíman upplifað! Ég vil þakka öllum þeim góðu sálum sem lögðu leið sína hingað og þakka frábærar gjafir! Ég vil líka þakka öllum þeim sem sendu góðar kveðjur. Ég vil líka þakka fyrir hjálp sem ég fékk frá fólki við að hreinsa upp sjampó og sóðaskap. Ókei þetta er farið að minna á einhverja óskarverðlaunaræðu. En þetta var tryllt. Um 60 manns fylltu húsið á laugardagskvöldið og ég get sagt ykkur að ég hef sjaldan skemmt mér jafnvel, enda þekkti ég náttla allt liðið! Stuð fram á rauða nótt, morgunn, eitthvað! Addlavega getið þið séð það með berum augum hér........www.photos.heremy.com/neisko

En nóg um það,

ég ætla að læra fyrir þetta blessaða bílpróf!

2004-12-31T17:49:00.000Z

Annáll
Já, ég veit ekki hvernig ég á að byrja þessa síðustu færslu mínu sem sextán ára, og síðustu færslu mína á 2004. Árið sem var að byrja, er alltí einu að draga sinn síðasta anda og eftir stend ég ringluð og rugluð. Hvert það fór, er erfitt að segja. Allavega veit ég að ég nýtti það afar vel. Ég get fullyrt að þetta er hið besta ár í sögu Hildar. Hef sagt það áður og segi það enn -Sweet sixteen! Það gerðist margt nýtt á þessu ári, breytingar og læti. Ég sagði skilið við minn gamla skóla og gamalt fólk, fór í nýjan skóla og kynntist nýju fólki. Og það var bomba. Æðislegur skóli og yndislegt fólk sem ég er búin að bæta í þekkingabankann. Ég get bara ekki ímyndað mér að ákvörðun um annan skóla hefði skilað meiru. Svona þegar ég fer að hugsa útí það þá held ég eimmitt að það hafi verið erfiðasta ákvörðun 2004, MR eða MH. En nú er hún að baki. Hvílíkur léttir það var að segja skilið við gamla skólann. Maður á sennilega ekki að segja svona en ég sé betur og betur hversu mikil hörmung hann var. Hann endaði þó vel, góðar útkomur úr prófum og ferð til Noregs og Danmerkur. Sumrið var spennandi. Fyrsta sumarið mitt í engum skóla! Maður vissi ekki hvað skyldi taka við en fiðringurinn magnaðist með hverri vikunni. Já, ég kallaði þetta Norðurlandasumarið því næst brá ég mér til Svíþjóðar þar sem var mikið gaman. Ekki lét ég kyrrt þar við liggja heldur endaði ég sumrið á Finnlandsferð, kom heim rétt áður en skólinn byrjaði og missti af skólasetningunni. Já, vinnan var ansi skrautleg í sumar. Vann í mánuð á tveim hótelum. Mánuður í helvíti. Aldrei hefði mér dottið í hug að ein vinna gæti verið slík kvöl sem og hótelstörf eru. Eftir þennan mánuð sagði ég upp og varð atvinnuleysingi það sem eftir lifði sumars þó með nokkrum sjoppuhelgarvöktum í Borgarnesi. Ég kom því útúr þessu sumri vel "ferðalöguð" en þau fólu í sér allmargar verslunarferðir og hótlekaupið var ekki himinhátt þannig að ég kom einnig frekar fátæk útúr þessu sumri. En það skipti ekki öllu. Ég á foreldra. Lenti í ótrúlega góðum bekk. Heppni, þar sem ég get talið upp nokkra bekki sem ég þakka Guði fyrir að hafa ekki lent í! Lærdómurinn þyngdist svona tuttuguogþrjúfalt síðan í gamlanum þar sem maður leit lítið í bók, en lífsgleðin jókst á móti gífurlega þannig að þetta kom út í plús. Félagslífið í skólanum var með besta móti og böllin voru ný vídd frá hinu sem maður þekkti áður. Það var eimmitt á einu slíku, Árshátíðinni, að einn af stærri atburðum þessa árs gerðist. Þá hitti ég hann-þið-vitið-hvern í fyrsta skipti. Þá var ekki aftur snúið. Lífið hefur verið betra síðan og ég vona að það eigi ekki eftir að gera neitt nema batna. Hörð próf skemmdu svolítið stemmningu desembermánaðar og kenni ég þeim jafnvel um að ég hafi ekki farið í jólaskap. Það var algjörlega á núllpunkti þangað til á aðfangadag, þá fór mælirinn hægt og bítandi að vaxa, það er, jólaskapsmælirinn. Ég var reyndar mikið-vinnandi alveg fram að hádegi á aðfangadag, berandi út póst með hálfgerðum jólasveinsfílíng. Það var samt gott starf. Jólin voru frábær, fékk bestu gjafir í heimi og mér finnst eins og þau hafi verið í gær. En það er samt ekki satt, þau voru akkúrat fyrir viku. Tæknilega eru þau ennþá og tæknilega á ég afmæli á jólunum. Það er ekki sem verst, að eiga bæði afmæli á jólunum og fyrsta degi ársins. Í kvöld verður það notalegt en á morgun, já daginn sem ég verð sautján, þá verður fyrsta verk mitt sem hinar nýju, breyttu og endurbættu ofurmanneskju að eiga afmæli. Og það eiginlega allan daginn. Svona frá 3 og bara frameftir, með smá pásu þó og gestabreytingum. Ég hlakka mest í heiminum til þá. Ég er í miklu meiri afmælisskapi en jólaskapi nokkurntíman! Ég veit líka, að þetta ár á eftir að verða eitthvað sérstakt. Ég finn það á mér. Það passar líka alveg -Sweet seventeen.....

Elsku fólk nær og fjær, takk fyrir þetta yndislega ár og megi það næsta verða gott, betra, best-allt eftir ykkar óskum!

Ég kveð ykkur sextán, sé ykkur sautján....

2004-12-27T13:53:00.000Z

Allt sem er hvítt, hvítt finnst mér vera fallegt...
Aðal-jólin búin. Hildurin afar sátt með sitt, hlustandi á poddarann sem hefur fljótt skipað sér í stöð nýs besta vinar. Annars fékk ég mjög góðar gjafir og má þar nefna hinn fyrrnefnda vin, hljóðverstíma, skartgripi, geisladiska ofl. Það var mikið borðað og mikið gaman, var reyndar að vinna alveg fram til hádegis á aðfangadag, en það var alltílæ. Allavega á Þorláksmessu og aðfangadag var í raun ótrúlega gaman að vinna hjá Póstinum, allir svo glaðir og fólk sem maður hitti þegar maður var að bera póstinn út ljómaði allt og óskaði manni gleðilegra jóla þegar maður kom færandi hendur með fullt fang af jólakortum. Það er í rauninni alltaf jafn merkilegt hvað þessi hátíð geti gert fólk blítt og indælt þrátt fyrir allt stressið, gjafaruglið, hreinsi-og skreytiþörfina! Jafnvel þótt fólk trúi ekki á jólin sjálf.

Nú er að ganga í garð mín síðasta vika sem sextán ára gamall unglingur. Ah, og akkúrat núna fattaði ég að ég á eftir að skrá mig í bóklega ökuprófið þannig að ég er ekki að fara að fá skírteinið mitt á réttum tíma! Ég var nú kannski ekki heldur að búast við að fá það eimmitt á afmælisdeginum enda er allt lokað og læst þá en kannski á öðrum í afmæli. Ojæja, engin vælni breytir því.

Í dag er síðasta jólaboðið. Ég er búin að stunda fjölbæjarleg jólaboð þetta árið. Aðfangadagurinn var að sjálfsögðu í Skaftahlíðinni, Reykjavík. Svo á jóladag var haldið til Ö+A í Gerðhömrum, Grafarvogi og það er nú víst í Reyjavík en samt í langt-í-burtu-hlutanum. Svo í gær fór ég í jólaboð í Keflavík. Það var ansi ágætt. Fólkið var ekkert vont við mig. Svo í dag verður það 1,2 Selfoss (æj ég varð bara að segja þetta!). Allt á góðu róli. Annars er mér farið að langa í subbulegan mat. Maður er alltaf að borða eitthvað fínt kjöt og fínt meððí og svo sætan eftirrétt. Mig langar bara í stóran feitan hambroggara og frentjsís. Mmmm...

Fyrir jólin gerði ég litla græna bók sem hét Hugsanabókin og innihélt 12 ljóð/sögur/texta/eitthvað eftir mig og gaf nánustu í jólagjöf. Það var nokkuð gaman þótt það hafi verið tímafrekt, handskrifaði sko allar bækurnar þar sem ég vildi hafa þetta persónulegt(heimska). En ég er að hugsa um að láta eins og eitt eða tvö fjúka...

Heimferðarvals

ég ímyndaði mér lag

skáldaði upp texta

dansaði í snjónum

-sem brakaði í takt

vindurinn tók bakraddir

efrirödd hljómaði úr fjarska

-daprar sírenur sungu með trega

en í tryllta mótorhjólasólóinu

hringdi síminn

tilfinningasnauða tól

og lagið dó

Forgangsröðin

Þegar ég kom heim

stóð húsið mittí ljósum logum.

Og ég sem átti eftir að skila

helvítis bókasafnsbókunum.

(höhöhö)

EN ég læt þetta verða lokaorðin og held áfram í smákökunum.

P.S. Ben and Jerry's....smakkaði þessa sælu aftur yfir hátíðarnar og ég get ekki annað sagt en að þetta er einfaldlega það besta í heimi!!

2004-12-21T21:08:00.000Z

Jólagleði, glögg og gaman.
Mér skjátlaðist verulega þegar ég hélt að ég væri nógu hörð fyrir eins tíma svefn. Það kom berlega í ljós í morgun, eftir jólaball í gærkvöldi og vinnu árla morguns. Fyrsta tímann var ég all bright eyed og bushy tailed en strax á öðrum tíma tóku augnlokin á einfaldan hátt að einfalda alla starfsemi augnanna og öll nöfn urðu að því sama. Ég tók þá á það bragð að dópa mig upp af snittum og maltappelsíni sem entist svona líka vel næsta kortérið. Þá fór ég aftur stöku sinnum að grandskoða innanverð augnlok mín. En svo var mér hent út að bera eins og fyrr nema nú fékk ég góðan slurk af regni og vind, en það hressti upp á auman skrokkinn.
Jólaballið var semsagt skemmtun af besta tagi. Margt var um manninn og margt var um athyglisverð atvik. Ég var að sjálfsögðu ljúf sem lamb
http://www.rugl.is/myndir/69/4575/14
...enda farin að umgangast slík mikið. Ég fékk þó ekki sáluhjálp eins og myndin virðist sýna
margir(margar) virtust þurfa en ég reyndi eftir mesta megni að klappa fólki þegar sálfræðingurinn aka Gísli mega var að störfum. Fyrirpartíið var kannski ekki bestast en það stóð samt fyrir sínu. Paparnir sem léku fyrir dansi á ballinu komu hinsvegar skemmtilega á óvart. Margur trylltur dansinnn var stiginn og svitinn skvettist af fólki. Eftir dansleikinn var svo haldið á Mama's Tacos því Raoul takkófrömuður og vinur Gísla og co. hafði lofað opnu húsi og reddað dídjei til að trylla svangann MRlýðinn. Semsagt, unaðlsegt kvöld/nótt.

Höfum nú nokkra bita með..

Gamlafólkslykt er merkileg. Hún gýs stundum upp þegar ég er að setja póst inn um lúgur gamals fólks. Ég hef ekki hugmynd um hver blandan er fyrir ekta gamalfólkslykt, en ég þekki hana alltaf um leið...

Nýja fíknin mín er laufabrauð og jólaöl. Vá hvað ég er heppin að það er kominn desember! Eða desember heppinn af því að ég er mikið fyrir jólamat? humm...

Ökuskóli 2 er prýðisgóð sóun á 8þúsundmanni, fimmtudags og föstudagskvöldi. Eða nei, ég meina það fáááránlega leiðinlegt. Allaveg af því að þarna var stúlka sem var holdgervingur pirringleiks. Ég átti erfitt með mig á köflum. En það þýðir samt að ég er komin einu þrepi hærra í stiganum að bílprófinu, sem verður brátt að rúllustiga.

Tók þátt í jólalagasamkeppni Rúv í aþþíbara. Langaði að prófa að semja jólalag. Var nokkuð sátt með útkomuna. Komst samt ekki áfram. 40 lög voru send inn og 7 valin áfram. Hægt að hlusta á þau á www.ruv.is held ég, en allavega var lagið sem vann með barnakór í . Mér fannst það fyndið. Ég klikkaði alveg á sinfóníuhljómsveitinni.

Ágætis Byrjun Sigurrósar er alveg föst í geisladiskaspilaranum mínum þessa dagana eftir að ég eignaðist hana loks í alvöru formi. Hentar öllu alltaf.

Jólin eru alveg hættulega nálægt. Ég veit ekki hvar þetta endar!

Bestu kveðjur um gott jólafrí þangað til næst,
Hildur Kristín

2004-12-15T12:30:00.000Z

HVÍLÍKUR LÉTTIR!
ég er að hugsa um að hlaupa upp á bað og vigta mig, það hlýtur að vera munur!

En annars, var semsagt að klára síðasta prófið í dag. Endaði með "stæl". Það er að segja, ömurlega, en mér er sama. Ég var meiraðsegja hálf hlæjandi í prófinu yfir heimsku minni. En það er bara hressandi og þetta er síðasta fokking prófið og það er nógu góð ástæða til að brosa útað eyrum eins og ég geri núna sitjandi við tölvið. Svo eru líka að koma jól og þá eru allir svo glaðir alltaf! Broskall því til heiðurs :)

Nú skulum við draga próftíðina aðeins saman....

Helstu kostir: frábær líðan eftir á, góð afsökun fyrir að gera ekki nein skyldustörf, aukin tillitssemi, getur mætt aðeins seinna en venjulega og búin snemma.
Helstu gallar: leiðinlegt, tímafrekt, niðurdrepandi, samviskubit, erfitt.
Versta próf: Stærðfræði, eðlisfræði og jarðfræði
Besta próf: danska, enska.
Fyndnasta atvik: Einhver kennari sem sat yfir okkur og var ansi skondin. Svo þurfti bekkjarbróðir minn að fara á klósettið og hún svona" já bíddu aðeins.." labbaði fram og kallaði " Karlmaður!Karlmaður!" ......ahh þetta var kannski svona had to be there moment en ég hló.
Ótrúlega fyndið að ávarpa einhvern svona.
Ófyndnasta atvik: vont gengi í stærðfræði
Besta próflæritónlist: Air, Sigurrós, the Beatles og Bach.
Versta próflæritónlist: Tónlist sem ég VERÐ að syngja með.
Léttast: að gera eitthvað annað þegar maður þarf að læra
Erfiðast: að bara læra!

Já, nú eru prófin mín aðeins áþreifanlegri fyrir ykkur, litlu jólabjöllur.
Svo tekur bara vinna hjá Póstinum við næstu daga, ökuskóli og læti.
En lífið er yndislegt, njótið þess með mér...

2004-12-11T14:38:00.000Z

Fyrirsögn?

Þegar ég var lítil samdi ég fullt af sögum. Þær flæddu eins og vatn en svo kom alltaf stífla. Þegar ég átti að finna titil. Það tók mig alltaf svona þrisvar sinnum lengri tíma en að skrifa söguna sjálfa og olli mér miklu hugarangri. Ætli það sé þá ekki best svona hér eftir að stunda fyrirsagnaskrift. Jú, held það.

Ég er komin með nýja hefð. Borða bara nammi á laugardögum. Það tókst ekki í síðustu viku en þessa vikuna tókst það, og var ekki það erfitt. Ég er samt kannski aðeins að taka þessu alvarlega þar sem ég er tekknikklí bara búin að borða súkkulaðirúsínur og smá smákökur í dag. Og ég vaknaði alveg klukkan 10! Ég fór í eitthvað jafnvægistest þá. Það er alveg merkilegt hvað það er mikið erfiðara að halda jafnvægi með lokuð augun! En svo rölti ég heim. Ég rölti líka heim í gær frá Sigguhlínuhehe(good ol' times...). Af þessum tveim röltum leiðir að ég er komin úr rölt-formi. Já, það skal ég segja ykkur. Einu sinni labbaði ég ótrúlega mikið. Nú hinsvegar þegar ég hef verið með Rauða Kortið síðan í haust hefur það snarminnkað. Já, og þessvegna fann ég það sérstaklega í gær, þegar ég labbaði í svölu næturhúmi og reyndi að syngja með J.Buckley að það kom ótrúlega illa út. Ég varð bara móð(enda var ég í þokkabót að labba allgreitt) og hætti að syngja. Sem er annars mjög afslappandi, að rölta í gegnum suðurhlíðar aleinn á upplýstri leið, syngjandi. Svo leið mér líka svo vel því að ég var í náttfötum.

Í gær var stafsetningin. Hún er frekar nastí bitsj. Hefur aldrei verið neitt mikið vandamál en þar sem ég sat í þessu prófi fór og var að reyna að leiðrétta soðnaði heilinn á mér og fór í graut. "Lagfærði" til dæmis orð yfir í vitleysu og þar fram eftir götunum. En maður þarf 14 villur til að falla í einu vetfangi (gerði þetta orð samt rétt) svo maður er seif. Það er bara endaspretturinn eftir, íslenska, enska og eðlisfræði. Ég býst samt við því að hægja á mér á síðustu metrum endasprettsins -eðlisfræðin er ekki alveg mitt sterkasta...

Úff, ég þarf meiri súkkulaðirúsínur við þessa tilhugsun.

Lag á heila: Jet- Oh, look what you've done

Munið, ég elska ykkur öll, en lærdómurinn held ég að hafi frátekið mig þessa helgi.

2004-12-08T00:34:00.000Z

Já...svei mér þá, dagarnir líða og líða eins og þeim sé borgað fyrir það. Prófin hafa ekki alveg verið að sýna mitt rétta eðli, en örvæntið eigi, enn er helmingur þeirra eftir,svo ekki er öll gleði úti enn! En ég vil ekki tala um þetta.

Ég hef verið að fá komment frá fólki um að bloggið mitt sé biturt og eitthvað í þá áttina. Það kom sjálfri mér því á óvart þegar ég las yfir nýskrifaðar færslur. Það er nokkuð til í þessu. Ég sem er svo jákvæð manneskja fæ greinilega útrás fyrir neikvæðni og biturleika hér á blogginu. En í alvöru, þegar ég segist vera jákvæð, þá meina ég jákvæð. Þetta er bara einhver eiginleiki sem hefur fylgt mér alla tíð. Fólk hefur oft dáðst að bjartsýni minni við erfiðar aðstæður og hvernig mér tekst að sjá björtu hliðarnar á hlutunum. En svo er líka fólk sem hefur misst stjórn á sér útaf þessu. Ég hef oftar en einu sinni lent í pirruðu fólki sem hefur leyft mér sko að heyra hvað það sé ógeðslega böggandi hvað ég sé alltaf bjartsýn, lífið sé ekki svona einfalt. En af hverju að velta sér uppúr skítnum ef þú getur þefað af blómunum? Þetta er bara spurning um hvernig er hægt að gera lífið skemmtilegara. Dæmi: Ég fer út í búð, ætla að kaupa mér Twix. Twixið er búið. Nú fer ég heim að gráta og hata þessa búð að eilífu. Ljótur kall sem var að afgreiða og nú get ég ekki farið í gott skap því ég fæ ekki Twixið mitt.
Dæmi 2: Ég fer út í búð, ætla að kaupa mér Twix. Twixið er búið. Jæja ókei þá, þá fæ ég mér bara Mars því það er ógeðslega gott líka. Þá get ég bara hlakkað til að fá mér Twix næst. Tala við búðamanninn sem er soldið fyndinn því að hann er svo spes í útliti. Þessi búð er ágæt. Ahh, geng heim maulandi Marsið mitt, ánægð í bragði.
Nú er spurning. Hvort dæmið er betra?

Já, glasið er hálffullt hjá mér.

Síðustu daga hef ég gert soldið margt heimskulegt.

Tvær línur eru þá og því aðeins samsíða að einslæg börn séu jafnstór.

Samsíða að hvað? Stærðfræðin í MR er skrýtin, en ekki svona skrýtin!

Tókst á undraverðan hátt að gera mig að mesta fífli í heimi sl. föstudag. Var niðrí bæ og hitti stelpu sem ég þekki. Ég var að drekka skyrdrykk og var eimmitt nýbúin að fá mér sopa þegar hún heilsaði mér. Hvernig sem það er hægt, þá tókst mér að gleyma að ég væri með munninn fullann af skyrjukki, sagði hæ og frussaði í leiðinni yfir mig alla- skyri!! Leit eiginlega út eins og ég hefði gubbað yfir sjálfa mig. Og það kom ekki einusinni almennilegt hæ út úr þessu, þetta var meira svona "mmpphhh" og svo hló ég óstyrkum hlátri að sjálfri mér meðan ég þurkaði svarta trefilinn minn sem hafði skyndilega orðið hvítur. Stelpan hló ekki. Þannig að ég stóð ein og vitlaus þakin skyri og hlægjandi. Þetta urðu kjánalegar samræður.

En ég skal læra núna,

upp vil ek....

2004-12-01T12:08:00.000Z

Síðasti skóladagurinn var í dag. Mér finnst það samt ekkert beint gleðiefni, þar sem við taka bara próf og ég er ekki sérstakur aðdáandi þeirra eins og þið gætuð getið ykkur til. Af hverju þá ekki að sitja frekar með skemmtilegum krökkum að fíflast í tíma frekar en að hella sér í þungan lestur og strembin próf. Ég bara spyr? Já, en ég býst svosem ekki við neinum svörum og ég býst ekki heldur við að þetta breyti einum einasta hlut. Ég er með svona non-stopping prófa vælni. Hún er ljót og leiðinleg eins og umvælniefnið. Hey ég fann upp nýtt orð : vælni. Svalt.
Já, talandi um skóladaginn. Hann var frekar súr. Ég komst að þeirri niðurstöðu þar sem tímarnir voru nokkurnveginn svona:
Íslenska- grættum næstum því eymingja óléttan kennarann með spurningaflóði í setningarfræði og aldrei hafði hún á sínum 10 árum í bransanum heyrt, sagði að við værum farin að hugsa of mikið.
Íþróttir- löbbuðum um miðbæinn, stoppuðum á kaffihúsi og lágum svo í sófum kösu.
Saga- sögukennarinn teiknaði tungl sem var bara með jónuna í kjaftinum...skildi það ekki alveg!
Danska- töluðum um sjálf okkur í e-u spili og hlustuðum á dönsk jólalög. Ég þurfti að segja tvo brandara á dönsku sem ég staðfærði frá íslensku. Virkaði ekki.
Eðlisfræði- við vorum vitlaus
Stærðfræði- fengum að fara

Já, ljúft var það.

Pabbi minn er komin heim, mamma fór aftur til úglanda. Ég get svarið að það var ekki drasl sem hræddi hana burtu! Ég var búin að taka vel til og þrífa, já þið lásuð rétt þrífa! En nú er pabbi heima og þá er orðið drasl aftur. Að sjálfsögðu.
Annars eru þau búin að skipta um litarhátt. Fólk mun örugglega halda að ég sé ættleidd næstu vikur. Eða svona allt að því...

Hversu heimskulegt er að brjótast inn í bíl og stela bara einum Mugison disk? Það er reyndar ekki neitt bara þegar sá diskur er í húfi en þetta gerðist í síðustu viku við bílinn okkar. Lúða-fólk. Nú er ég Mugison-snauð.

Æji, hversu sorglegt er það að vera búin að ætla að blogga í allan dag og renna svo í hálkunni á lyklaborðinu og krassa í innihaldslausu bloggi. Sorglegt. Svo ég harka af mér stend upp og lít í kringum mig og geng knarrreist áfram.

Sköpunargáfan hefur samt tekið kipp í prófunum. Mig langar að semja lög, allskonar lög jafnvel jólalög eða skaðabótakröfulög...hmm. Svo langar mig líka að semja ljóð og skrifa bók. Hvað kemur til? Jahh..yndislegt líf eins og sumir myndu segja.

Svo langar mig líka að fara að kaupa jólagjafir! Æ manni langar svo margt. En núna er samt bara mánuður í mitt langþráða afmæli/bílpróf. Það er samt eilítið sorglegt, þetta verður síðasti mánuðurinn af mínu sweet sixteen. Hann betur verði góður...ókei þessi frasi er asnó á íslensku.

Ég er tóm
Held ég haldi bara kjafti núna og veri sæt.

2004-11-28T22:24:00.000Z

Mmmm...Lá áðan uppí sófa með huge brownie klessu og éttaði með mjólk á meðan ég horfði í The Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Það var gott fóður fyrir sálina á sunnudegi. Góð kaka og spes mynd. Annars var helgin voða góð þannig séð. Jólapróf, íþróttatest, F-bekkjargleðskapur og góðar samverustundir. Tíminn flýgur burtu eins og falleg raketta, mér finnst ég sjá síðustu helgi ennþá á stjörnubjörtum himninum í rauðum blossa. En það er bara skynvilla, hún hvarf víst fyrir rúmri hálfri tylft daga.
Sunday- Moby, mundi alltíeinu eftir þessu lagi. Það er eitthvað svo fallegt, passar líka svo vel við daginn í dag.

Annars er ótrúlegt hvað sumt fólk getur verið óheppið. Labba á ljósastaur og detta og snúa á sér fótinn eða eitthvað álíka á sama kvöldi. Ég vorkenni sumu fólki.

Ég er að hugsa um að taka upp sið sem er eitthvað móðins þessa dagana, semsagt þegar maður nennir ekki að blogga þá getur maður seilst í góðan texta við gott lag og hent honum framan í lesendur. Ég ætla að eftirherma.....

To lead a better life,
I need my love to be here.
Here, making each day of the year
Changing my life with a wave of her hand
Nobody can deny that there's something there.
There, running my hands through her hair
Both of us thinking how good it can be
Someone is speaking but she doesn't know he's there.
I want her everywhere
and if she's beside me I know I need never care.
But to love her is to need her
Everywhere, knowing that love is to share
each one believing that love never dies
watching her eyes and hoping I'm always there.
I will be there, and everywhere.
Here, there and everywhere.

Here, there and everywhere, þetta var eiginlega uppáhalds bítlalagið mitt þegar ég var lítil stúlka. Það er alltaf jafn fallegt og ég hlustaði tvisvar á það í dag.

En ég ætla að fara að glamra á gítar. Það er svo hollt.

2004-11-24T22:17:00.000Z

Sælinú,

Hreint ótrúlegt! Það hefur varla gerst svo lengi sem hörðustu lesendur muna að ég hafi bloggað með svo stuttu millibili, nema í blábyrjun ferilsins! Og hvað kemur til? Gífurlegt magn af andagift, hugdettum og sniðugheitum? Nei meira svona, próf í aðsigi, sem gerir blogg að hinni fullkomnu tímasóun! Svo hefur einn gulldrengur bæst við í blogghópinn og sá hinn sami bloggar svo títt að ég fæ minnimáttarkennd á við indverja vs. fíl (MR húmor eitthvað).

Ég var áðan úti að labba með hundspottið. Það var nokkuð gaman. Hlustaði á Blonde Redhead, söng hástöfum og tjúttaði á götuhornum, með hundið í eftirdragi, í rigningu. Já, svona er hægt að gera leiðinlegustu hluti þolanlega. Ég meina það er bara EKKI hægt að standa kjurr við EQUUS(þið hlusta þarna!)

Ég varð vitni að afar skemmtilegu samtali í gær í La Senza sem er nærfatabúð. Þar sem ég stóð í mesta sakleysi mínu, upptekin við ammlisgjafakaup heyrði ég tal milli tveggja miðaldra kvenna. Það var mjög fyndið. Þær voru semsagt að grandskoða g-strengi(af hverju heitir þetta það?) og varpa upp hinum ýmsu vangaveltum. Svo var önnur þeirra að reyna að sannfæra hina um að þetta væri "í alvörunni alltílæ" og þetta væri ekkert "það" óþæginlegt. Hún hefði aldrei haft trú á svona "bandabrækum" en hefði prófað og þær hefðu bara verið þolanlegar! Hin lét samt ekki sannfæra sig. Ég glotti útí annað og hélt áfram að skoða efnislitlar flíkur.

Ég held að pabbi og mamma vildu ekkert koma heim ef þau sæu húsið þeirra. Það er ekki beint það sem maður myndi kalla snyrtilegt eða hreint. En vá, svo lengi sem ég er snyrtileg og hrein þá læt ég þetta ekkert mikið á mig fá. Hef hvort sem er öðrum hnöppum að hneppa en við húsþrif. En ég get alveg bætt við mig vinum sem hafa áhuga á þrifum.

Rifjaðist upp fyrir mér um daginn að þegar ég var yngri átti ég rafmagnsfiskabúr með plastfiskum og batteríum. Þetta var það sniðugasta í heiminum nema það að það var svo mikill hávaði í fiskunum þegar þeir syntu að það var svona varla samtalshæft í sama herbergi. En það var bara kúl. Ég held ég hafi samt hent því, held það hafi myglað. Ég átti líka einusinni alvöru fiska. Í fiskabúri sem var afasmíðað og fáránlega stórt. Það endaði samt frekar illa, því einn fiskurinn át alla hina. Við kölluðum hana Ryksuguna og ég var alltaf hrædd við hana. Hún misskildi aðeins hlutverk sitt. Hún átti víst að halda búrinu hreinu, en ekki svona hreinu. Svo átti ég líka tvo hamstra. Þeir dóu báðir mjög kvalarfullum dauðdaga, veit ekki hvort hann var kvalarfyllri fyrir mig eða þá. Ég meina hvernig á 7 ára barn að díla við krabbamein í hamstri? Jújú, með hellings gráti og með því að semja lag sem það syngur í tíma og ótíma. Og sá seinni. Hann bilaði alvarlega og ég horfði á öll líffærin ganga útúr afturendanum á honum. Bókstaflega. Ég held að þetta hafi skemmt mig í æsku og þessvegna eigi ég erfitt með að einbeita mér að lærdómi á unglingsárum. Ég bara veit það.
Vá, ég held að þetta sé svona hundraðþúsundasta ástæðan sem ég finn fyrir þessu vandamáli. En það kemur ekki að gagni. Þetta sýnir að kann svo sannarlega að finna ástæður. Þá er það næsta skref. Best að taka á vandanum. Samkvæmt útreikningum mínum eftir þessa stjarnfræðilegu könnun kæmi það því best út ef ég bara drullaðist uppí herbergi, læsti mig inni með stóran vatnsbrúsa og klassíska tónlist, slökkti á símanum og LÆRÐI FOKKING HEIMA!!
Það bara getur ekki verið svona erfitt. Það hlýtur líka að vera besta uppskriftin til þess að losna við samviskubitið sem er að vaxa inní mér, losa um prófkvíða og jafnframt ætti að stuðla að ágætis einkunnum. Eftir hverju er ég að bíða???(sérstaklega þar sem ég er einungis að sannfæra sjálfa mig hérna..)

Sælt....

2004-11-22T16:25:00.000Z

Hulló....
Í dag mun vera 22.nóvember. Þá er tilvalið að skrifa 22 setningar.

1. Stundum geta mánudagar verið alveg ágætir, jafnvel þótt sumir kettir hati mánudaga.
2. Það lag sem myndi lýsa núverandi skapi mínu bestast er Close to me-Cure, ef þið hlustið ekkert endilega á textann, bara svona- laglínu, takt, hljóðfæri og þannig.
3. Ég get ekki ákveðið hvort koffein eða sykur sé betra.
4. Það er góð tímasóun að dansa á meðan maður bíður eftir strætó, jafnvel þótt maður sé einn og tónlistarlaus.
5. Jarðfræði er hið besta svefnmeðal.
6. Maður er alltaf ónýtur á sunnudögum.
7. Strætóbílstjórar eru í miklum meirihluta skrýtnir.
8. Íslendingar eru sækómófó jólasjúkir.
9. Æðri völd hafa ákveðið að reyna að drepa alla sem labba upp tröppurnar að útidyrahurðinni okkar, það er svo sleipt að þú dettur þegar þú stendur kyrr.
10. Það er meira mál að skrifa 22 setningar en þú heldur.
11. Hálsbólga er ljót og leiðinleg, ég ætla aldrei að leika við hana aftur.
12. The Grudge er í einu orði sagt slöpp.
13. Joey þættirnir koma hinsvegar vel á óvart.
14. Fátækir námsmenn ættu að kaupa sem mest af eggjum, bestu kaupin, fullt hús matar(vinsamlegast hlægið hér).
15. Snævi þakið íslenskt hraun, gult tungl, rökkur, rúta og Portishead passar svona líka vel saman.
16. Hey....ég er 16 ára!! Tilviljun?
17. Já, þann 1. janúar....
18. Hljómsveitin Hjálmar er eðal-vara.
19. Það kemur furðulega út að borða nammi í heila nótt og svo í morgunmat líka.
20. Ég syng alltof mikið, sérstaklega fyrir sáran háls.
21. Mér er ekki búið að takast að halda daglegt partí eins og var vitaskuld áætlunin á meðan foreldrarnir væru í burtu, en hey- það er vika eftir!
22. Til hamingju, þú ert síðasta setningin og þú ætlar að segja fólki að hlusta á Lovefool með Cardigans, ágætis nostalgíutilfinningar sem koma með því skemmtilega lagi.

2004-11-16T16:19:00.000Z

Svei mér þá, ég er farin að halda að ég sé ennþá afbrigðilegri en ég hafði haldið að ég væri! Ég er farin að lifa í þeirri trú að ég sé með ofvirkt heilabú. Já, þið lásuð rétt. Ég hef verið að komast betur að því í hvert skipti sem ég sest niður og hyggst læra fyrir próf. Mér er bara lífs-ómögulegt að sitja og lesa og innbyrgja staðreyndir og upplýsingar sem ég þykist ekki þurfa að kunna. Hugurinn reikar ALLTAF eitthvað annað. Til dæmis var ég í gær farin að hugsa um hvað ég ætti að gefa fólki í jólagjafir, frekar en að læra jarðfræði, og jólin eru ekki einu sinni í náinni nánd! Og, já ég lét ekki þar við sitja heldur fór ég að velta fyrir mér hvað mig langaði í í afmælisgjöf og afmælið mitt er fyrir þá sem ekki vita, á næsta ári!-reyndar mjög snemma á næsta ári..en samt! Svo get ég ekki lært án tónlistar, þá fer ég að pirrast út í þögnina en ef ég set tónlist á þá get ég náttúrulega ekki gert annað en að syngja með. Þá tek ég upp á því að setja tónlist sem ég hef ekki heyrt áður eða kann ekki textann við og fer ég allt í einu að pæla í hve sniðugur þessi texti er eða hvað þetta sé flottur instrúmental kafli. Ég fór í gær t.d. að telja hvað það voru mörg hljóðfæri í einu lagi. Sorglegt.
Hingað til ómeðvitaða athyglisleysi mitt á sér líka stað mjööög oft í skólanum. Áður en ég veit af er ég farin að pæla í því hvernig það sé að búa í Úkraínu, hvað það sé mikil þörf fyrir því að halda partí milli tíma, semja sögu eða eitthvað álíka asnalegt. Ekki veit ég hvað veldur þessu og ekki veit ég hvernig ég á að losna við þetta. Þetta sýnir sig ágætlega á námsárangri mínum, sem mér finnst miður. Það hjálpar sennilega lítið til að væla í ykkur, kæra fólk, en þá get ég allavega hætt að hugsa um þetta í bili, látið ykkur gera það og haldið áfram að hugsa um eitthvað annað mismerkilegt í staðinn. Uuu...já þetta meikaði sens.

En talandi um afmæli, þá er heljarinnar afmælisfaraldur í gangi í bekknum mínum. 4 manns þessa vikuna, það er dágóð prósenta! Til hamingju þið útvöldu, með afmælið! Og þið hin, þeim til samlætis.

Annars líða vikurnar svo lygilega hratt núna að ég rétt næ að fljóta með(hmm...) Jólaprófin eru bara að skella á og allt að verða brjálað. Samt ekki. Æji, ég skil mig ekki í dag, ég er búin að vera nokkuð utan við mig og eitthvað. Það er líka svo kalt. Kominn hellings snjór og ég fékk mér tvo íspinna í tilefni þess. Góðir pinnar, en á vondum pinnum. Ég HATA íspinnaprik úr tré. Reyndar eru þau alltaf til staðar á íspinnum, en einu sinni voru til litrík plastprik með götum. Það voru góðir tímar, þá fékk maður ekki hroll í hvert skipti sem tennur manns snertu ljótu spýtuprikin. Argh.
Ég er hætt áður en ég fer mér að voða,
lifið heil...(hvernig sem annað er hægt!)

2004-11-08T21:23:00.000Z

Helgin var nú aldeilis ágæt, ef ég tala á hógværan hátt. Henni var startað með framúrskarandi Maus tónleikum í Austurbæ, (reyndar eftir dágott rifrildi við foreldra sem dróg aðeins úr stemmningunni). Elísabet fór með mér og við redduðum miðum fyrir Gísla og Bjarna sem komust á ævintýralegan hátt í Austurbæ, rétt um það bil þegar Þórir upphitari steig upp á svið. Við höfðum náð góðum sætum og vorum vel stemmd. Andrúmsloftið var kynngi magnað þegar Þórir hóf upp raust sína. Hann var góður en mér fannst samt allan tíman eins og það væri bara tímaspursmál hvenær hann myndi bresta í grát. Sem hann gerði ekki. En nálægðin var rosaleg og salurinn frábær. Svo steigu Mausarar á svið. Þeir voru gífurlega þéttir, hef aldrei (í þessi tvö fyrri skipti!) séð þá eins góða!! Þeir tóku svo eins og 4 lög acoustic þar sem Biggi var á harmoniku og söng(töfff hljóðfæri, fyrir töfff fólk-taki þeir til sín sem eiga!;) , svo var kontrabassi og tveir kassagítarar. Vá, ég bráðnaði niður í sætið mitt og subbaði allt út þegar þeir spiluðu "Kristalnótt"akústikk. En nóg um það.
Laugardagurinn var tekinn með trompi. Fór um miðjan dag í einkar skondna verslunarferð fyrir komandi teiti hjá Ingibjörgu og Bjarna. Þar var ýmiss hluturinn keyptur og má segja að við höfum fengið nokkur skondin augnaráð og komment. Svo var Gísli hjá mér alveg þar til leið á kvöldið og við elduðum ekki kjúklingabringur. Við fengum svo far hjá fröken Elísabetu lengst upp í óbyggðir þar sem vinir okkar eiga víst heima. Þetta var gleðilegt samkvæmi. Þarna var 3.bjé eins og hann leggur sig, aðskotahlutir og Keflvíkingar. Merkileg blanda. Mér þótti afar gaman að horfa á Keflvíkingana, enda ruglaðir upp til hópa, karlpeningahópa. Þeir skemmtu sér semsagt á óvenjulegan hátt sem hneykslaði margan manninn. Fólst hann í áköfum blíðuhótum manna í garð annarra karlmanna, hvort sem þeir vildu eður ei. En ég hló og skemmti mér af þesum vitleysingum og lét mér ekki bregða (mikið)þótt minn maður væri í þessum pakka. Semsagt mikið fjör og mikið gaman, ekkert var brotið, lítið ælt og allir þægir og góðir, svona að mestu leiti.
Svo var seint komið heim og seint farið að sofa og vaknað seint. Sunnudagurinn var því tekinn afar rólega. Las Hvid Sommer fyrir dönsku sem ég mæli ekki með-leiðinleg að mestu leyti og illa skrifuð. Svo fór ég á uppskeruhóf ÍR-inga. Það var fínasta skemmtun þar sem ég sýndi leikhæfileika mína í átakanlegum leikþátt um félagaskipti. Og línudans. Já....fólk að missa sig. Endaði svo að eyða meiri tíma í Hvid sommer, sem var erfitt því augnlokin voru orðin blýþung og hugurinn leitaði annað. En þetta líf verða víst námsmenn að sætta sig við.

2004-11-04T22:17:00.000Z

Ísland best í heimi

Þetta er maður búin að velta fyrir sér fram og til baka, upp og niður, afturábak og áfram síðustu daga. Þetta er eiginlega nokkuð skemmtilegt umveltiefni sem felur gífurlega margt í sér.
En já, ástæðan var ræðukeppnin Sólbjartur í gær. Þar öttum við 3B1 (eða 3 beitt eins og ég kýs að kalla okkur) kappi við 3C2. Í okkar liði var ég frummælandi, Bjarni meðmælandi , Halla stuðningsmaður og Elísabet liðsstjóri. Við vorum á móti og þeir með. Það er nú lítið hægt að lýsa þessu nema þá að þetta gekk mjög vel okkar megin og þetta var rúst með 300stigum! Hitt liðið fær þó þakkir fyrir skemmtileg og VÍST drengilega keppni! Umræðuefnið var svo sannarlega heitt og umræður urðu í raun heitastar eftir að allir ræðumenn höfðu lokið sér af! Þá fór hið ýmsa fólk að tjá sínar skoðanir og læti. Mér var virkilega skemmt, enda finnst mér rökræður af hinu góða. Annars er allt að verða brjálað. Skólinn minn er eiginlega bara að breytast í eitt stórt próf! Og líkamanum mínum hefur dottið í hug að fá hálsbólgu og kvef með vænum skammt af viskírödd og hósta. Og nú síðast dáágóðum slurk af magaverkjum.En maður lætur það ekki á sig fá, ég verð ekkert veik. Það er hvortsemer svo mikið annað skemmtilegt að gerast, þannig að þetta meikar góða heild.

ég var alveg að fara að detta inn í meiri skrif í :ó-það-er-svo-erfitt-að-vera-ég og ó-mig-langar-svo-í þetta-og-hitt... bloggtegundina sem hefur á mínum bloggferli fengið að birtast reglulega, en þar sem ég er svo ónýt í maganum og það er hvortsemer leiðinlegt að lesa það ætla ég frekar að blogga ekki meir í bili.
Skrifið eitthvað fallegt fólk, maginn minn veinar

2004-10-27T22:28:00.000Z

Þar sem ég stóð áðan eins og frosið spaghettístrá, bíðandi eftir strætó í Árbænum, bölvandi helvítis ökklanum sem ég drap í dag, varð mér hugsað til þess hve gott væri á leiðinlegu vetrarkvöldi sem þessu að geta hugsað til einhvers ....

Hoppaði svo upp í strætó eftir nokkurra mínútna bið (fleiri mínútur hefðu fryst mig til dauða) þar sem merkilega hress strætóbílstjóri hafði effemm957 aðeins of hátt stillt. Allaveg hæfði það ekki mínu skapi. Sat ofan á höndunum mínum sem var pakkað inn í tvö pör af vettlingum. Samt kalt. Ég er farin að halda það alvarlega að hendurnar mínar séu dauðar. Þær bara eru alltaf svo ísjökulkaldar að ég trúi því ekki að það renni blóð í gegnum þessi apparöt. Þakkaði svo guði fyrir að eiga heima í 20sekúndna fjarlægð frá stoppistöð við helstu strætóæð borgarinnar þegar ég rölti hölt og köld heim, með ofbirtu í augunum. Já, umferðarljósin á horninu hjá mér eru meira að segja þekkt af fólki í Keflavík, sem "..björtu umferðarljósin á morgnanna".

Já, það var jarðfræðiferð í dag hjá helmingi 3.bekkjar MR. Við keyrðum útum allt og ég vissi í mesta lagi tvisvar hvar við vorum stödd. Aðallega því að ég átti erfitt með að halda vöku(hvaða Vöku!?) og einbeitingu á sama tíma plús að horfa út og kunna námsefnið. Lærði þessvegna ekkert á þessari ferð nema að maður á ekki að fara í kapp upp gjall-fjall. Það getur endað með snúnum ökkla. Áts.
Annars var þetta ágæt ferð. Það var gaman í þykjistu slagsmálunum og alvarlegum "flipp" umræðum og mér fannst fyndið þegar einhver voða sniðugur missti debetkortið sitt ofan í Peningagjá á Þingvöllum....

En ég ætla að fara að sofa, eða frjósa úr kulda .

2004-10-23T13:15:00.000Z

Jiii! ég er á hraðri niðurleið sem bloggari. Niðurleiðir eru vondar leiðir þannig að ég er að hugsa um að taka hliðarskref inn á hjáleið. Því að það er svo mikið að gera að ég held að ég tolli ekki á uppleiðinni.

Í gær í fyrsta tíma var efnafræði, efnafræði ekki vera skemmtileg. En ég gera skemmtilegt. Það vildi svo skemmtilega til að sætisfélagi minn á hægri hönd, hún Gulla, var með ljóðabók eftir Saffó (Sapho) sem var semsagt svona líka sniðugt ljóðskáld á x árum fyrir krist! Ég missti mig alveg í þessu og las bara alla bókina, og gott betur, skrifaði niður -best of-. Mér tókst því á einkar skemmtilegan hátt að líta ekki einu sinni upp á töfluna sem aumingja Guðbjartur stóð sveittur við, að reyna að troða einhverri vitleysu á vondan hátt, fullum af samlíkingum(sem eru reyndar grátbroslegar) inn í hausinn á pirruðum samnemendum mínum. Ég hinsvegar sveif sallarólega milli ljóða, og leyfði fögrum ljóðlínum frk. Saffó að næra hugann. Og hugsaði fallega.
Tókst svo að útbreiða boðskapnum eftir tímann þegar ég sýndi nokkrum bekkjarsystrum mínum ljóðin. Tóku þær nokkrar upp á því að skrifa eftir blaðinu sem ég skrifaði eftir bókinni. Það var skondið. Allt einu fullt af fólki með niðurskrifuð ljóð á fimmföldum ellilífeyrisaldri.
Kannski ég leyfi bara nokkrum línum að fljóta með.....
Bendi samt á að orðunum virðist oft vera raðað furðulega, en það má að sjálfsögðu skýra með því að þetta eru þýðingar úr grísku!

Þetta finnst mér fallegt, góð samlíking-

55. It is clear now:

Neither honey nor
the honey bee is
to be mine again.

Þetta finnst mér tilviljun-eða ekki!

60. You may forget but

Let me tell you
this: someone in
some future time
will think of us

Ég meina, hún er ennþá fræg!

Og að lokum eitt sem er ansi fyndið-

32.Bridesmaids' carol 2

Virginity O
my virginity!

Were will you
go when I lose
you?

Já, ljóðahorni dagsins lokið.
Vonandi höfðuð þið eins gaman að og ég.

2004-10-17T21:23:00.000Z

Veit ekki hvar ég á að byrja. Er í vetrarfríi þessa dagana, sem er mögnuð uppfinning. Fimmtudagurinn var eðalmegamagnaður. Árshátíðin, fortíð hennar og framtíð var allt magnað, já klárlega einn af skemmtilegri fimmtudögum/nóttum sem ég hef upplifað. Ég nenni ómögulega, alls ekki og engann veginn að blogga um það þannig að áhugasamir geta sett sig í samband við mig. Svo var það bekkjarpartí í gær, singstar og læti. Þar átti sér stað einvígi milli söngvara Royal Flush, Inga og mín fyrir Parent. Leikar fóru 2-0 fyrir Parent og var keppt í I believe in a thing called love og Pretty woman. Það mátti varla tæpara standa í pretty woman og var keppni æsispennandi. En semsagt, mikið fjör og mikið gaman.
Nú á sér stað Tourette samtal milli mín og Elísabetar. Það einkennist af kappslokki og þykjistu rifrildum. Það er upplífgandi.
Æji kött ðe krapp...ég er í fríi og ég get ekki bloggað.
Veriði sæl

2004-10-13T23:14:00.000Z

Ég verð að segja ykkur dálítið merkilegt. Ekki láta ykkur bregða þótt þetta sé ómerkilegt eða vekji ekki upp áhuga ykkar, en ég snarstansaði þegar ég kom auga á þetta. Ég hélt ég væri kominn í annan heim, eitthvað sem þetta hefur aldrei á mínum ja..13 árum í hverfinu gerst og ég hélt að fyrr myndi ég deyja en að þetta yrði að veruleika. Hafði ég oft velt mér upp úr því hvernig í ósköpunum þetta gerðist aldrei og hvað ylli. Þeir sem búa í 105 eða ganga oft þar um gætu hafa séð þetta undur sem ég er að tala um. Hinir hinsvegar gætu sennilega ekki mögulega skilið þetta en það má á það reyna. Sennilega eiga allir það þó sameiginlegt að vera annaðhvort gífurlega forvitnir núna eða þá vera orðnir drullupirraðir og eru að hugsa þann möguleika að loka blogginu mínu og kíkja aldrei á það meir. Nú get ég hinsvegar viðurkennt fyrir þeim sem ekki vita að ég hef afskaplega gaman af því að draga fólk á asnaeyrum hvað ritmál eða sögur varðar. Fátt þykir mér skemmtilegra en að láta frásögnina stigmagna forvitnina þannig að skjótt fari að krauma í reiði og óþolinmæði og brjálæðið gjósi á endanum með miklum látum, beint í glottandi fés mitt.
Svo á endanum þegar ég hef leyst frá skjóðunni missa áheyrendur mínir oft á tíðum vitið og öskra og æpa, vegna þess hve óspennandi sagan/frásögnin var í samanburði við það sem fyrir fór. Góð tilfinning.

En ég skal láta undan, gufustrókarnir sem koma frá ykkur eru ekki heillandi.
Málið er að hjá Miklatúni/Klambratúni(dæmi hver fyrir sig) þá eru undirgöng undir Miklubrautina. Í gegnum árin hafa þau ætíð verið gegnumsýrð af veggjakroti sem hefur verið í öllum myndum. Alltaf þegar ég geng í gegnum þau veiti ég listinni (sem veggirnir eru á góðæristímum) athygli og jafnvel aðdáun. Ég veit ekki hve oft hefur verið reynt að mála veggina en aldrei hefur það varað svo lengi að ég hafi náð að sjá það, því að svo virðist sem veggjakrotarar hverfisins viti alveg hvað klukkan slær í þeim efnunum. Satt best að segja hef ég aldrei séð þau hvít, þar til núna í síðustu viku. Á leið heim úr skóla í djúpum þönkum trítla ég niður tröppurnar og rek í rogastans. Viti menn! Er það satt sem ég sé? Við blasir auðn. Allir veggir, handrið, ljós, rimlar, loft- allt hvítt. Ég stóð þarna í smá stund alein og týnd í óþekkjanlegum undirgöngum og nýjum heim. Þögnin ríkti og ég beið þess eiginlega bara að sjá krotið spretta fram á veggjunum. En allt kom fyrir ekkert. Engir hömlulausir veggjakrotarar komu í öngum sínum með brúsana á lofti eins og ég bjóst helst við. Gekk brátt heim á leið og gleymdi þessu.
En merkilegt nokk, tveim dögum seinna lá leið mín á ný í gegnum göngin. Og hvað haldið þið? Nei, ekkert að sjá, og ekki einusinni punktur. Mér var skapi næst að taka upp penna úr fórum mínum og krota punkt, jafnvel kommu eða strik ef ég hefði viljað vera ennþá grófari. En ég lét það kyrrt liggja. Nú tel ég mér bara trú um það að veggjakrotarar Hlíðahverfis séu dauðir úr öllum æðum eða málningin sé jafnvel sjálfþekjanleg. Að ekki sé hægt að krota. Jafnvel að maður þurfi að kalla til Vestbæskt krotfólk. Þetta er spurning....sem seint verður svarað.

Þessi færsla var í boði sterks kaffis hjá systur minni.

2004-10-10T21:47:00.000Z

Helgin var skemmtileg. Á föstudag var það MR-ví og jújú mikið fjör og mikið gaman. Að sjálfsögðu tókum við verslingana í karphúsið í hljómskálagarðinum. Mér fannst einkar fyndið að komast að því að ótrúlega margir verslingar eru bara með mínus húmor fyrir svona versló skotum. Ég var til dæmis að tjá mig afar frjálslega um það hvað verslóstelpurnar væru lélegir ræðarar( uu..segir maður það ekki um svona fólk sem róir á bátum!?) og þá stóðu verslódömur fyrir framan mig og sneru sér allar við og drápu mig með augnarráðinu, rétt áður en þær fóru að bæta á meikið. Ógsla fyndið. Hinsvegar fór ræðukeppnin ekki eins vel og maður vildi. MRingar unnu ekki og ég ætla ekki einu sinni að byrja að tala um það. Púnktur. En svo var samt gleði og gaman á eftir...
Svo í gær var háklassa kökuboð í fágaða bekknum mínum. Að sjálfsögðu lögðu allir sitt af mörkum og í mínu og Elísabetar tilfelli var það 4l léttmjólk. Þú heldur náttúrulega ekki kökuboð án þess að hafa mjólk!! Þetta var semsagt hin prýðisgóða skemmtun. Svo skemmtilega vildi til að ég lenti í öðru kökuboði í dag líka! Magnað. Og, já svo ennþá sniðugra vill til að Vilborg er eimmitt í hljómsveit sem heitir Kaka! Og vorum við svo ekki að tala um það eimmitt í háfleyga kökuboðinu hvernig allt í heiminum tengdist á einhvern hátt? jújú, eða bingó eins og maður segir...

Í gær fékk ég komment frá strætóbílstjóra sem mér þótti afskaplega fyndið.
Ég og Elí.. vorum semsagt á leiðinni upp í Garðabæ í kökenboðen. Við vorum alveg að fara að koma að strætóskýlóinu(ég get í alvörunni ekki ekki sagt þetta orð!) sem við ætluðum að taka strætó í. Keyrði vagninn okkar þá bara ekki á fullri ferð í átt að skýlóinu og ég að sjálfsögðu spretti úr spori, strætóinn keyrði framhjá en merkilegt nokk, hægði á sér. Við hlupum á eftir alveg þar til við náðum honum og hann var næstum því stopp. Þá hoppuðum við inn. Ég þakkaði bílstjóranum vel fyrir, enda oftast sem þeir keyra framhjá í fússi. Þá svaraði hann " Jájá stelpur mínar, þið voruð nú samt heldur þungar á ykkur!" Vitandi ákveðnar staðreyndir um sjálfa mig hló ég nú bara í fésið á honum og sagði "ha neinei, finnst þér það? ...." svo hentumst við í sætin. Nennti ekki að fara að rugla í bílstjóranum og segja honum sannleikann.
Annars gekk ekkert voðala vel að komast upp í Gbæ. Áður en við vissum af vorum við komin upp í Hafnarfjörð. Þar vorum við síðan strandaglópar í hinni kjánalegu verslunarmiðstöð Firði þar til að hin góðhjörtuðu systkin Inga og Bjarni, ásamt Vöku sóttu okkur. Vænt fólk.
En nú er þetta bara komið nóg, við skulum ekkert vera að gáfumannast neitt núna. Það er ekki nógu gott veður fyrir það...

2004-10-05T16:27:00.000Z

Þar kom að því. Ég hef tekið ákveðið að setjast að í nýju landi.
Þetta er ekki skemmtileg ákvörðun en ég neyðist víst til að taka hana. Ég efast um að ég endist þarna lengur en í viku en ég ætla að reyna. Landið heitir Agaland. Þar er kalt og byggðin er strjál. Í þessu landi lærir fólk alltaf heima, það hengur ekki í tölvunni, hvað þá á emmessenn. Það gleymir sér ekki í óhóflegum dagdraumum eða hugsunum þegar það ætti að vera að gera eitthvað annað. Það fylgist með í tímum, skipuleggur sig og borðar ekki svona mikið kex. Það eyðir ekki peningum í vitleysu og skuldar aldrei neinum. Það tekur til í herberginu sínu svo að lifandi verur fyrir utan það sjálft drepist ekki þar inni. Það man hluti sem það á að muna og er duglegt að vakna. Þetta fólk hefur þolinmæði og er raunsætt.
Fólkið þarna er samt ekki eins og Hildur þannig að sambúðin verður kannski stirð. Kannski væri ráðlagt að taka förunaut með sér...hef fólk í huga.

2004-10-03T21:39:00.000Z

Fór aldrei þessu vant að pæla í dag. Ég er alveg að gera mér grein fyrir því hve skólinn sem ég var í var ótrúlega misheppnaður og hvað skólinn sem ég er í er það ekki. Það er svona 200% skemmtilegara í MR. Aumingja litlu börn. En við skulum ekki gleyma okkur í vorkunn(, f0rkunn, miskunn og einkunn.)
Helgin var skemmtileg...ég fór í villt samkvæmi sem annað fólk vill kalla reif. Það var gaman. Mikið gaman. Svo löbbuðum við Elísabet heim í gegnum miðbæinn og veltum fyrir okkur fólkinu. Það var kynlegt. Enduðum á devitos þar sem Elí nartaði í pizzu á meðan ég sofnaði næstum á höndina á mér.
Ég held að hóteldjobbið í sumar hafi skemmt smá part af heilanum á mér. Allavega get ég ekki útskýrt af hverju ég fór alltíeinu í gær að skipta um og búa um rúmið mitt af því að mig langaði það! Það er ekki heilbrigt. Ég veit ekki hvað kom yfir mig og þetta gæti þessvegna gerst aftur, þannig að ef ég tek einhvern tíman upp á að búa um rúm einhversstaðar þar sem ég er stödd, þá ekki vera hrædd.
Ahh..ég er að leiðast út í hina mestu vitleysu. Ég vil ekki fara að læra en ég hef svosem ekkert betra að gera nema hanga og skrifa eitthvað asnalegt á bloggið mitt. Kannski er það bara betra.
Ég klessti næstum því á í dag í æfingarakstri. Það var nokkuð hressandi, fékk blóðið til að streyma.
En...það er gaman að spurja fólk, þessvegna ætla ég að taka Bjarna mér til fyrirmyndar og spyrja....

Hverjir voru síðustu tónleikar sem þú fórst á og ætlaru á einhverja í bráð?

Og eins og aðrir, ætlast ég til að barasta allir í heiminum svari!

2004-09-28T17:05:00.000Z

Hvítur flötur....byrjar að litast og smitast af orðum og svertu. Þau ýmist svettast á hann á mikilli ferð eða dreifast löturhægt um hann. Fegurð þeirra og gáfuleiki fer eftir röðinni sem þau skipast nauðug í. Snilldin loðir við sum þeirra, þegar þau smeygja sér milli annarra og mynda heild. Góð heild getur magnað upp tilfinningar, jafnvel skapað þær, takist höfundinum vel upp.
Sum orð, kastast um í höfði manns án þess maður viti, þangað til maður grípur þau og finnur að þau hafa verið þarna lengi ónotuð. En svo eru önnur sem svamla þarna rólega um, en maður getur ekki notað þau, þótt maður vildi það mest....

Segið mér fólk, af hverju leiðist ég út í svona vit eða vitleysu þegar ég ætla mér að blogga?

2004-09-23T19:18:00.000Z

Vá, það er gaman. Eins og staðan er núna, er það:
1. Frábært fólk-Maður kynnist alltaf fleirum og fleirum og fleirum, ég veit ekki hvar þetta endar!
2. Skemmtilegur skóli-Aðallega fólkið og félagslífið, en hver getur nú sagt að sögugreining eða jafnvel steinagreining sé leiðinleg!?
3. Leiklistarnámskeið í gær, framhaldsskólamót á morgun- þetta leiklistarnámskeið gengur út á að fíflast, og mikið að því!- já við ætlum svooo að rústa Versló sko!!! be aware!
4. Löguð heimasíða- kommentin komin og þrátt fyriri að súperkonurnar hafi þurft að víkja þá er þetta allt að koma
5. Bráðskemmtileg og mettandi kaffihúsaferð- vorum áðan nokkrar bekkjarsysturnar afar hressar á Hressó...átum eins og hross, mörg hross!
6. Góðar tilfinningar.....segi ekki meir:)

Já...annars eru nokkrir hlutir sem myndi gera mig glaðari
1. Vettlingar- ég get svarið það að mér er búið að vera samfellt kallt á höndunum síðan á MH ballinu þegar ég týndi vettlingunum mínum!
2. Eyðipeningar- það er bara svooo freistandi að kaupa sér alltaf að borða í skólanum..
3. Miði á Airwaves,Prodigy og Beach boys- gullna blandan!
4. Ferð til Japans- skoðaði bloggið hennar Vilborgar(sem er bæ ðe vei komin í tengla ásamt Höllu og Vöku....skemmtilegar þessar elskur) sem minnti mig á það hvað mér langar alllltof mikið að fara til Japans!!

hey, 6 á móti 4! Gott mál!

Og eitt að lokum, það er bara feitt gaman að skrifa sögur ! Ég var búin að gleyma því að maður gæti gert svoleiðis þangað til að ég átti að skrifa einhverja leim ferðasögu í íslensku. En hún þurfti ekki að vera sönn þannig að hún varð ekkert leim...endaði sem mjög dramatísk saga með óendurgoldinni ást og dauðsföllum...killer blanda;)

"Ég held að þú hlægir ef þú sæir hvernig Maja lægir rostann í Sæju en ég vona að þú hlæir ekki þótt ég æi undan henni" já...svona er MR stafsetningin mikið krapp....var í dag að skrifa þetta í stafsetningarupplestri, án gríns!
En þetter komið nóg í dag....það eru takmörk fólk!

2004-09-18T14:33:00.000Z

Helvítis drasl. Mitt fyrrverandi blogg dó bara alltíeinu upp úr þurru. Ég hafði hér áður fyrr eytt dágóðum tíma í að fínpússa útlitið en nei, það bara hvarf og allir linkar og allt hlassið barasta! Ég er ekki sátt. Nú er ég með ljótt fjöldaframleitt blogg. BÚHÚBÚ! ég þarf huggun, en nei! datt þá ekki bara kommentakerfið líka, éttla reyna að redda því, svo megiði hugga mig..

2004-09-14T18:30:00.000Z

Það er gífurleg mikil pressa sem stúlka eins og ég lendir í á degi hverjum. Pressur úr öllum áttum dynja á mér og kremja mig saman í eitt lítið kjötfars. Síðan veltur kjötfarsið áfram gegnum dagana og minnkar og minnkar þótt ákefðin á að vinna gegn pressunni miklu magnist upp þá hefur það varla á móti. Fars er líka mjúkt.
Bloggaðu, lærðu heima, farðu á ball, hittu mig, komdu hingað, kauptu þetta, taktu til, borðaðu þetta, vertu glöð og gerðu þetta allt.
Ætli farsið endi ekki bara í einhverjum lásí kvöldmat...

2004-09-06T21:18:00.000Z

Stundum held ég að ég búi í dimmu úthverfi, fullu af gangsterum, talandi ghettóslangmáli, blastandi hip hop um miðja nótt í köggunum á bílastæðum götunnar minnar þannig að hundar gelta og gamlar konur hringja á lögguna.
Þetta olli mér allavega miklum örðugleikum í nótt. Ætlaði að festa snemma svefn á brá en þá réðust gangsterarnir inn í hægt sofnandi hugarhvel mitt með tilheyrandi yfirgangi og vörnuðu því að ég skyldi sofna. Lá í staðin andvaka að hugsa um hluti sem maður á ekki að hugsa um þegar maður er að reyna að fara að sofa og er að fara í sitt fyrsta stærðfræðipróf eins og vitleysingur daginn eftir og maður hefur ekki lært sem skyldi heima.
Dröslaðist samt í gegnum skóladaginn með glans enda ekki nema þrjú próf þennan daginn.
Ég og Elísabet föttuðum að það er gott fyrir lungun að læra úti. Það er hinsvegar ekki gott fyrir puttana en þeir mega bara eiga sig. Maður þarf reyndar helst að hafa aðgang að nauðþurftum þegar maður hyggst gera þetta, en það höfðum við ekki.
Lenti í miður skemmtilegri myndatöku um daginn fyrir MR vefinn. Kennaranum fyrir aftan myndavélina fannst afar sniðugt að ráðskast með mig. Bað mig í sífellu að brosa, eða ekki, opna munninn, hætta að gretta mig, slaka á, vera eðlileg, hugsa um skemmtilegt fólk, samt ekki svona, já aðeins til hliðar og blablabla. Tók endalaust af myndum og endað á að segja"Jáhá,..heyrðu við reddum bara góðri mynd seinna" Þetta var alveg til að bústa egóið hjá mér, hálf skalf og varð hrædd við myndavélar fyrir vikið.... Þannig að nú hef ég góða og gilda ástæðu fyrir að myndast illa í framtíðinni- myndavélaveiki!

2004-09-02T22:22:00.000Z

Éggetsvosvariðþað! Ef það er eitthvað sem ég nenni ekki þessa daganna þá er það að blogga. Munnvikin sem höfðu farið að lyftast á lesendum sem sáu að ég væri ekki dauð úr öllum æðum, munu fljótlega vísa niður á ný því að ég efast um að þessi færsla verði löng. Önnur vikan í MR er að klárast og ég er alveg á því að ég hefði ekki getað valið betur. Hef ekki verið leikin mjög grátt sem busi, fyrir utan mannránið sem ég varð fyrir síðastliðið þriðjudagskvöld af tveimur eldri drengjum. Það var hinvegar hin besta skemmtun svo ekki get ég kvartað. Bekkurinn lofar mjög góðu en maður er ennþá ekki búinn að kynnast öllum þannig að framtíðin er spennandi. Busadagurinn og ballið verður svo næsta fimmtudag og þá verður flippað feitt(eins og framtíðarmenn komust að orði) Fer á Blonde Redhead & Múm og það verður mikið gaman. Eins og þið sjáið er allt gott, fallegt og skemmtilegt svo ég get ekki kvartað!

Ef manni líður ekki vel eftir jóga þá líður manni aldrei vel....